ตอนนี้เราเรียนอยู่ปี 3 แล้วค่ะ ตั้งแต่เข้ามหาวิทยาลัยพ่อก็ไม่ค่อยติดต่อมาเลยเกือบ3ปีแล้วค่ะ มีคุยกันบ้างแค่เรื่องค่าใช้จ่าย ค่าเทอม ค่ากิน ในครอบครัวเราเหลือพ่อแค่คนเดียวค่ะ แม่เราเสียตั้งแต่เราอยู่มัธยมต้น หลังๆเราเลยต้องอยู่กับพ่อสองคน เราสนิทกันมากที่สุดตั้งแต่เด็กๆเลย แต่พอเราอยู่ ม.6 เราก็ไปมีแฟนเลยได้คุยกับพ่อน้อยลงเรื่อยๆ พอเข้ามหาวิทยาลัยก็ต้องไปอยู่หอ เวลาจะคุยกับแก แกก็ติดธุระตลอด จนความสนิทก็ลดลงไปเรื่อยๆจนเราไม่กล้าที่จะคุยหรือโทรไปหาเขาเลย หลังจากนั้นเราก็พบเจอโรคซึมเศร้า ทำให้เราเก็บตัว ไม่อยากคุยกับใคร ไม่กล้าเล่าเรื่องทุกข์ใจให้พ่อฟังเหมือนปกติ ทำให้เราทั้งคู่ค่อยๆห่างกันไปเรื่อยๆ จนปล่อยเวลาผ่านมาเกือบ 3 ปีแล้ว เราโดดเดี่ยว ใช้ชีวิตคนเดียวมาตลอด แกไม่เคยมาหาเลย ฟังดูอาจจะเหมือนได้อิสระและได้ออกไปเติบโตและเรียนรู้ด้วยตัวเองในการใช้ชีวิต แต่ไม่เลยนะ อาการเราเหมือนจะแย่ขึ้นเรื่อยๆ เก็บตัวมากขึ้น มันเคว้งอ่ะ อยากมีคนคอยดุ คอยว่า คอยด่า คอยสอน แต่ไม่มีเลย ทุกวันนี้เราก็ยังพยายามติดต่อแกอยู่นะ แต่ก็เหมือนเดิม
อยากรู้ว่ามีใครเป็นเหมือนกันไหมคะ
แล้วมีวิธีที่ทำให้ความสัมพันธ์พ่อลูกกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้หรือป่าวคะ
ตั้งแต่เข้ามหาลัยที่บ้านก็ไม่ค่อยติดต่อมาเลย มีใครเป็นเหมือนกันไหมคะ?
อยากรู้ว่ามีใครเป็นเหมือนกันไหมคะ
แล้วมีวิธีที่ทำให้ความสัมพันธ์พ่อลูกกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้หรือป่าวคะ