ย้ายมาบ้านเกิดเมื่อ9ปีก่อน
มีเงินเก็บอยู่ก้อนหนึ่ง คิดว่าเงินก้อนนี้จะสามารถเอามาต่อยอดได้ เพื่อเลี้ยงลูกเมียได้
ผมมาเปิดร้านค้าขายเล็กๆ ร้านหนึ่ง
2-3 ปีแรก ยังพอมีเงินหมุนได้เพราะมีทุนอยู่
แต่พอเข้า 4 -5 ปีหลังๆมานี่
ทุกอย่างเริ่มแย่ลงแบบดิ่งลงเหว
คิดว่าหลายคนที่ค้าขายคงเข้าใจเหมือนๆกับผม
เงินเก็บเริ่มหมด ค่าเช่าร้านก็ค้าง รถยนต์ขาดส่ง
ยิ่งช่วงนี้ทุกอย่างแย่เกินคำจะพูดจะระบายให้ใครฟังด้วยซ้ำไป คิดไหมครับว่าบางวันเงินกินข้าวยังไม่มีเลย ต้องรอลูกค้ามาซื้อของด้วยซ้ำ
อันนี้คือความสัตย์จริงไม่ปรุงแต่งใดๆเลย
รู้ไหมครับเมื่อวานทั้งบ้านมีเงิน150 บาท
ต้องให้เงินลูกไป รร. 100 เหลือ50 ต้องเอาไปซื้อไข่มา10ฟอง เพื่อจะเอามาเจียวไข่กิน
เคยนะครับที่ไม่ให้ลูกไปรร.เพราะเงินไม่มีให้ลูก ตอนเปิดเทอมที่ผ่านมาทุกคนรู้มั้ยครับว่าผมต้องเข้าไปขอทาง รร. เพื่อจะให้ลูกเรียนต่อ เพราะค่าเทอมเก่าผมก็ยังไม่ได้จ่าย ดีที่ทาง รร.เค้าได้เมตตาลูก ให้ผมจ่ายแค่หนังสือก่อน แล้วยอดค่าเทอมที่ค้างค่อยๆผ่อนให้ทาง รร. ผมบอกทาง รร.ว่าถ้าทาง รร.ไม่ยอมเรื่องค่าเทอม ผมคงต้องดรอปน้องไว้ก่อน ( พิมพ์ประโยคนี้แล้วน้ำตาจะไหล... )
กลับมาเรื่องเดิมอีกรอบ
ขอถาม สมช. นะครับว่ามีใครเป็นเหมือนผมบ้างไหมครับที่ตื่นลืมตาขึ้นมาพร้อมกับเสียงถอนหายใจทุกวัน อาจจะเพราะใจมันคิดถึงภาระและปัญหาที่รออยู่ มันเหนื่อยใจจริงๆ มืดแปดด้านไปหมด
มันท้อ ไม่มีเรี่ยวแรง ไม่มีกำลังใจจะอยู่เลย
ดิ้นจนจะหมดแรงละครับ.....
ผมอยากจะรบกวนมีใครพอจะแนะนำร้านไหน
เรื่องเล่าและสมบัติชิ้นสุดท้าย
มีเงินเก็บอยู่ก้อนหนึ่ง คิดว่าเงินก้อนนี้จะสามารถเอามาต่อยอดได้ เพื่อเลี้ยงลูกเมียได้
ผมมาเปิดร้านค้าขายเล็กๆ ร้านหนึ่ง
2-3 ปีแรก ยังพอมีเงินหมุนได้เพราะมีทุนอยู่
แต่พอเข้า 4 -5 ปีหลังๆมานี่
ทุกอย่างเริ่มแย่ลงแบบดิ่งลงเหว
คิดว่าหลายคนที่ค้าขายคงเข้าใจเหมือนๆกับผม
เงินเก็บเริ่มหมด ค่าเช่าร้านก็ค้าง รถยนต์ขาดส่ง
ยิ่งช่วงนี้ทุกอย่างแย่เกินคำจะพูดจะระบายให้ใครฟังด้วยซ้ำไป คิดไหมครับว่าบางวันเงินกินข้าวยังไม่มีเลย ต้องรอลูกค้ามาซื้อของด้วยซ้ำ
อันนี้คือความสัตย์จริงไม่ปรุงแต่งใดๆเลย
รู้ไหมครับเมื่อวานทั้งบ้านมีเงิน150 บาท
ต้องให้เงินลูกไป รร. 100 เหลือ50 ต้องเอาไปซื้อไข่มา10ฟอง เพื่อจะเอามาเจียวไข่กิน
เคยนะครับที่ไม่ให้ลูกไปรร.เพราะเงินไม่มีให้ลูก ตอนเปิดเทอมที่ผ่านมาทุกคนรู้มั้ยครับว่าผมต้องเข้าไปขอทาง รร. เพื่อจะให้ลูกเรียนต่อ เพราะค่าเทอมเก่าผมก็ยังไม่ได้จ่าย ดีที่ทาง รร.เค้าได้เมตตาลูก ให้ผมจ่ายแค่หนังสือก่อน แล้วยอดค่าเทอมที่ค้างค่อยๆผ่อนให้ทาง รร. ผมบอกทาง รร.ว่าถ้าทาง รร.ไม่ยอมเรื่องค่าเทอม ผมคงต้องดรอปน้องไว้ก่อน ( พิมพ์ประโยคนี้แล้วน้ำตาจะไหล... )
กลับมาเรื่องเดิมอีกรอบ
ขอถาม สมช. นะครับว่ามีใครเป็นเหมือนผมบ้างไหมครับที่ตื่นลืมตาขึ้นมาพร้อมกับเสียงถอนหายใจทุกวัน อาจจะเพราะใจมันคิดถึงภาระและปัญหาที่รออยู่ มันเหนื่อยใจจริงๆ มืดแปดด้านไปหมด
มันท้อ ไม่มีเรี่ยวแรง ไม่มีกำลังใจจะอยู่เลย
ดิ้นจนจะหมดแรงละครับ.....
ผมอยากจะรบกวนมีใครพอจะแนะนำร้านไหน