ทำไมความรักของเราไม่ ไม่ง่ายเหมือนของคนอื่น?

เราเป็นหนึ่งคนนะ ที่ไม่ว่าจะมีความรักแบบไหน มันมันไม่ง่ายเหมือนของคนอื่นเลย
เราเคยมีความรักที่ผิดพลาดมา  พอเรามีรักครั้งใหม่ เราตั้งใจรัก มีเวลาว่างไปหาเสมอ เราไม่เคยคิดว่ามันจะเหนื่อยเลย เราอยากทำให้คนที่เรารักรู้สึกว่ามีเราตลอดเวลา เราคิดว่าเราทำดีมาตลอดซื่อสัตย์มาตลอด บ้านเราอยู่ไกลกัน พอเลิกงานทุกวันศุกร์เราก็จะนั่งรถไปหาเขาตลอด เราอยากไปใช้ชีวิตด้วย แต่แค่เรายังย้ายไปอยู่กับพี่เขาไม่ได้ เราแสดงควมชัดเจนมาโดยตลอด แต่พี่เขาไม่เคยทำแต่เราก็ไม่เคยร้องขอ รู้ว่าเขาไม่ชอบ แต่ทำไมเราต้องเป็นคนที่ไม่เคยได้รับการรักษาความรู้สึกเลย ทำไมเวลาที่มีปัญหาเขากลับกลายเป็นคนนิ่งเฉยกับความสัมพันธ์ เราต้องเป็นฝ่ายง้อพี่เขามาตลอด แล้วทำไมเราต้องเป็นฝ่ายที่เข้าใจพี่เขา ซึ่งเรารู้สึกว่าเราไม่ได้รับการโอบกอดนั้นเลย