เบื่อเพื่อนร่วมงาน

ไม่พิมพ์ไรเยอะ หัวหน้าอำเอียง ทำงานน่าเบื่อบรรยากาศน่าเบื่อสุดๆๆๆๆๆ ชมแต่คนของตัวเองที่ทำงานความสัมพันธ์แบบครอบครัวของจริง มีแต่ญาติตัวเอง

เพื่อน:)ไม่ฟังความคิดเห็นเราเลย ไม่สนใจอะไรเลย มีความลำเอียง มีความเห็นแก่ตัว เบื่อๆๆๆๆ เบื่อๆๆๆ อยากหนี อยากซิว ไม่ก็อยากทำตัวเฉยๆๆๆ

คือเริ่มเลยนะคะ คือตอนแรกเราชอบเขามาก ด้วยความคิดเขาหลายๆอย่าง เราคิดว่าเขาโต แบบพร้อมที่จะเข้าใจกัน แต่พอคุยกัน คือแบบโห เอาความคิดเป็นใหญ่สุดๆ คือแบบ เราท้อมาก พอเราพูด บอกเราเถียง หรือบางทีเขาถามเร

สวัสดีค่ะวันนี้มีเรื่องจะเล่าให้ฟังการทำงาน เราทำงานอยู่ที่นี่ก็เป็นเวลา 13 ปีมีเพื่อนร่วมงาน 3 คนแต่เรามาก่อนคนอืน เรารู้สึกว่าเจ้านายลำเอียงมากๆ เวลาเพื่อนร่วมงานคนอื่นขอลากลับบ้านต่างจังหวัดเจ้านาย

หนูเริ่มทำงานตั้งแต่อายุ 14 เพราะครอบครัวมีปัญหา พ่อติดคุก ไม่มีทางเลือก ต้องโตเร็ว ต้องหาเงินเอง จากเด็กคนหนึ่งที่ควรได้ใช้ชีวิต กลายเป็นคนที่ต้องรับผิดชอบทุกอย่าง ทำงานหนักทั้งเรียนทั้งควบสองร้าน ตั

ถ้าเจอหัวหน้าลำเอียงชัดเจน เช่น เวลาแจ้งงาน ส่งงาน เดียวกันแต่ คนนึงส่งไม่ว่าอะไร อีกคนส่งเอาแต่ติ เนื่องจากบุคลิกและอายุอันยาวนานของคนนั้น มักจะข่มคนรอบตัวเสมอ (เบ่ง..จนแทบจะเป็น MGR.แผนก) เพื่อนร่ว

เราทะเลาะกันพัก1เขาก้อเหมือนบอกไห้เราพอแล้วทำตัวเหมือนเดิมปกติแต่เราเองยังมีอารมที่ยังค้างยุพอเราถามเขาว่าเบื่อมากสินะ เขาก้อบอกว่าก้อใช่ แล้วเราก้อบอกไม่รบกวนเขา เขาก้อบอกตามใจ แล้วเราก้อยังน้อยใจเขา

ที่ทำงานห้ามพนักงานใช้โทรศัพท์ แต่หัวหน้างานกับแอบเอาโทรศัพท์เข้ามาให้พนักงานซะเอง (พนักงานคนนั้นคือน้องของหัวหน้านะคะ) แถมพนักงานคนนั้นยังทำตัวอย่างกะเป็นหัวหน้าซะเอง ทั้งๆที่ตัวเองก็เปนพนักงานรายวัน

พอดีพึงได้งาน บริษัทน้ำมัน ย่านรัชดา ตอนนี้ทำงานได้ 2 อาทิตย์แล้วครับ รู้ท้อมาก สิ่งที่เจอ หัวหน้ามันคือมีความแปลกมาก โรคจิตมาก รู้สึกเครียดมาก ไม่คิดว่าจะเจออะไรแบบนี้มาก่อน 1. เข้าวันแรก สิ่งที่ตก