เราทำงานหาเงินเลี้ยงตัวเองตั้งแต่ม.5 ทิ้งความฝันตัวเองเพียงเพราะที่บ้านไม่มีเงินส่งเรียน ตอนนี้เราเรียนใกล้จะจบมหาลัยแล้ว มีงานประจำเงินเดือน15000 แต่ทีน้องชายกับน้องสาวที่ต้องเข้ามหาลัยและมัธยม1 แม่มาขอร้องให้เราจ่ายค่าเทอมให้น้องทั้งสอง ค่อนข้างหนักใจเพราะค่าเทอมแพงมาก เลยถามแม่ว่าเปลี่ยนรรหรือมหาลัยได้ไหมเพราะเราเองยังต้องจ่ายค่าเทอมค่ากินค่าเดินทางไปเรียนไปทำงานและค่าบ่านที่เราต้องช่วยพ่อแม่ทุกเดือน แม่ให้คำตอบว่าแลกกับชีวิตน้องสาวและน้องชายให้มีคุณภาพเพราะรรมากกว่าพวกเรา เรารู้สึกเจ็บที่ใจมากค่ะ ในขณะที่เราทำงานหนักแบ่งเวลาไปเรียน แต่น้องสาวกับน้องชายพูดอะไรก็ได้ตามใจอยาก เรารู้สึกเหมือนเราไม่ใช่ลูกเขาเลบค่ะ ควรจัดการความรู้สึกนี้ยังไงดีคะ เพราะเรารู้สึกขยะแขยงตัวเองทุกครั้งที่โดนพูดแบบนี้ รู้สึกเหมือนเป็นส่วนเกินของครอบครัวตัวเอง รู้สึกเหมือนจะร้องไห้ตลอดเวลาที่กลับบ้านมาบ้านแบ้วเห็นพวกเขานั่งดูทีวีพูดคุยเรื่องชีวิตประจำวันหลังจากที่เราเหนื่อยจากงานและเรียน รู้สึกไม่อยากกลับบ้านมากขึ้นทุกวัน เราจะทำยังไงกับความรู้สึกนี้ดีคะ เราอายุ21 กับเงินเดือนและภาระหน้าที่มันเหมาะสมหรือเปล่าคะ รู้สึกตัวเองอยูาต่ำที่สุดของห่วงโซ่ครอบครัวเลยค่ะ