คนในครอบครัวติดยาเสพติด

เป็นเรื่องที่ผมช็อคและตรงใจสุดๆเลยครับ (ผมอายุ16) คนในครอบครัวผมติดยา ซึ่งเขาคนนั้นเป็นคนที่ผมรักมาก ผมไม่คิดว่าเขาจะเสพยา ผมรู้เรื่องนี้โดยบังเอิญ คือช็อคมาก พึ่งรู้มะกี้เลยสดๆเลย กำลังนั่งร้องไห้เลย ผมรู้สึกมันสั่นไปทั้งตัว รู้สึกกังวลผมไม่ได้กังวลว่าเขาจะอาละวาดทำร้ายผมรึเปล่าอันนั้นผมไม่กังวล เพราะผมเชื่อใจมากว่าเขาไม่มีทางทำแบบนั้นกับผมแน่นอน เพราะผมมั่นใจว่าผมคือคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตเขาและเขาก็คือคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตผม นั่นถึงทำให้ผมกังวล กังวลว่าหากเขาโดนจับขึ้นมา หากเขาจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวขึนมา ถึงเวลานั้นเขาจะยังมองผมว่าผมเป็นลูกของเขาอยู่รึเปล่า ผมไม่ได้กังวลว่าเขาจะทำร้ายหรืออะไร แต่ผมกลัวว่าเขาจะลืมความรู้สึกที่เคยมีต่อผมไปหมด ผมไม่อยากให้เรื่องนั้นมันเกิดขึ้น ผมกลัว ผมกังวล ตอนนี้คือไม่รู้จะทำอะไรแล้ว ผมไม่อยากให้เขาต้องเป็นแบบนี้ ตอนนี้คือ ผมไม่มีอะไรจะเหลือแล้ว ตั้งแต่ผมเกิด ก็เขานั่นแหละที่เลี้ยงดูผม เขายอมทำทุกวิถีทางเพื่อให้ผมมีชีวิตที่ดีขึ้น มีครั้งนึงครอบครัวลำบากมากมีหนี้ต้องใช้ ผมก็ต้องใช้เพื่อจ่ายค่าเทอม เขาถึงขั้นยอมขายยา และก็ได้โดนตำรวจจับ แต่เงินที่เขาได้มา เอาไปจ่ายค่าเทอมผมหมดเลย ไม่ได้จ่ายหนี้เลยด้วยซ้ำ ตั้งแต่ผมเกิด ผมยังไม่เคยเห็นเขาสูบบุหรี่ กินเหล้าเลยด้วยซ้ำ ตอนเขาขายยาเขาก็ไม่ได้เสพ แต่นี่ ผมเห็นเองกับตา ผมกกวังงวล กังวลว่าเขาจะเปนอะไร ผมไม่อยากให้เขาต้องลำบากอีก ผมท้อมาก คนที่ผมรักที่สุดในชีวิต เขาลำบากอะไรถึงขั้นต้องเสพยา ทำไมเขาไม่บอกผม หรือเป็นเพราะผมที่ทำให้เขาต้องเป็นแบบนี้ มันเกิดอะไรขึ้น ผมไม่รู้จะทำยังไงกับมัน ถ้าเขาเป็นอะไ่รขึ้นมา ชีวิตผมมันคงไร้ค่า ผมเคยลองจินตนาการว่าไม่มีเขาอยู่บนโลกใบนี้ ผมก็ร้องออกมาเลย ทั้งครั้งที่เคยคิด น้ำตามันก็ไหลออกมา แต่ครั้งนี้ในชีวิตจริง ถ้าเกิดอะไรขึ้นจริง ผมคงรู้สึกว่าชีวิตนี้อยู่ไปก็ไม่เห็นได้อะไร ผมเชื่อว่าหลายคนเคยอาจคิดจะฆ่าตัวตายแต่ทำไม่ได้เพราะมีคนสำคัญต้องดูแลหรือไม่ก็กลัวว่าคนสำคัญคนนั้นจะเสียใจเมื่อเราจากไป ผมก็คิดอย่างนั้น แต่ถ้าคนสำคัญคนนั้นดันเป็นอะไรขึ้นมา ผมควรทำยังไง ถ้าถึงตอนนั้นจิตใจคงว่างเปล่าสุดๆ ผมไม่รู้ว่าควรทำยังไง ตอนนี้มันทั้งกังวล เศร้า หดหู่ ไร้หนทาง มันทำอะไรไม่ถูก ผมไม่อยากให้เขาต้องเป็นแบบนี้ ถ้าผมไม่ไปรู้ความจริงนั่นเข้าคงดี ผมคงมีชีวิตแบบปกติต่อไป