เราเกิดมาในครอบครัวธรรมดาเลยค่ะแต่พอเราโตมาพ่อแม่ก็แยกทางกันช่วงนั้นทรมานมากๆเลย ครอบครัวเราชอบให้สัญญากับเราแต่ไม่เคยทำให้เราได้เลยสักครั้งค่ะเราผิดหวังจนเราก็ไม่อยากหวังนะคะแต่ใจลึกๆมันก็แอบหวังว่าเขาจะทำแบบที่สัญญาไว้ ตอนนี้เราอยู่บ้านคนเดียวค่ะเราอยู่ม.6อยู่มาตั้งแต่ม.3ละค่ะชีวิตตัวคนเดียว แม่เราก็ไม่รู้ว่าไปอยู่ไหนแต่ก็ติดต่อกันบ้าง ส่วนพ่อทำงานที่กรุงเทพค่ะส่งเงินให้เรา สัญญาบางอย่างก็อย่างเช่นแม่บอกแม่จะกลับมาหาสิ้นเดือนแต่สุดท้ายก็ไม่มาปล่อยเราคาดหวังละรอเราร้องไห้หนักมากเลยค่ะเหมือนเราตัวคนเดียวเราอยากมีครอบครัวแบบปกติบ้างเราไม่อยากหวังอะไรแบบนี้อีกแล้วเพราะเวลาพ่อกับแม่ทำไม่ได้เราก็เป็นคนผิดหวัง เราผิดหวังมาเป็น100ครั้งล่ะค่ะตอนแรกแค่ผิดหวังปกติแต่หลังๆเราเริ่มร้องไห้เพราะเราคิดว่าถ้าเค้าทำไม่ได้จะให้ความหวังเราแต่แรกทำไม
เคยผิดหวังกันไหมคะ