เข้าผิดมาตลอดว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัว

ผมเป็นคนหนึ่งครับที่เข้าใจไปเองว่าเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวแต่จริงๆแล้วไม่เลยครับเขาไม่เคยแม้แต่จะถามเรื่องการเรียนด้วยซ้ำ เขาปล่อยเลยตามเลย ไม่สนว่าชีวิตจะเป็นยังไง ไม่สนว่าจะรู้สึกยังไง ไม่เคยคิดว่า ในวันที่ผมไม่สบายเขาก็ไม่ได้ใส่ใจเลยครับแถมยังปัดความรับผิดชอบแล้วก็บอกว่า"โตแล้วก็ดูแลตัวเองไป"เขาบอกอย่างนี้ตั้งแต่ผม9ขวบบอกแบบนั้นมาตลอด วันเกิดผมเองพวกเขายังจำกันไม่ได้ด้วยซ้ำ พวกเขาไปใส่ใจกับวันเกิดพี่สาวกับน้องสาวผมมากว่า ผมไม่สามารถบอกอะไรหรือสื่ออะไรให้เขาฟังได้เลยครับ พวกเขาชอบปิดหูปิดตาไม่รับฟังเรื่องของผม แต่กลับไปฟังคนนอกและเชื่อคนซะมากกว่า ผมเองก็ทนมากลายปีจนทุกวันนี้ก็ยังทนอยู่ครับ ผมอยากจะเรียนให้จบมัธยมไวๆ เข้ามหาวิทยาลัย ทำงานแล้วก็ไม่ติดต่อกับคนในครอบครัวอีกเลยนอกจากน้องสาว ถ้าเป็นไปได้ผมก็ไม่อยากเจอหน้าพวกเขาอีกเลยตลอดชีวิตครับ