ผมจะมาเล่าเรื่องความรักเก่าของผม

ช่วงตอนมัธยมต้นตอนนั้นผมอยู่ม.3มีรุ่นน้องม.2มาชอบผมผมก็ไม่ได้คิดอะไรแต่น้องเขามองผมแทบตลอดเวลาอยู่มาวันนึ่งน้องเขาก็ทักมาหาผมผมเลยถามน้องเขาไปเลยว่าชอบพี่หรอน้องเขาก็ตอบว่าชอบผมเลยลองคุยกับน้องเขาดูน้องเขาเป็นคนเงียบๆไม่ค่อยชวนผมคุยเท่าไหร่ผมก็ทักน้องเขาตลอดจนผมลืมไปว่าเขามาจีบผมแต่พอผมไม่ทักเขาก่อนเขาก็ไม่ค่อยทักหาผมเท่าไหร่ผมเลยคิดว่าจะไปรอดหรอคุยไปคุยมาผมเริ่มมีใจให้เขาผมเลยไปขอคบกับน้องเขาที่โรงเรียนผมก็กล้าๆกลัวๆแต่ผมก็บอกน้องเขาไปแต่น้องเขาไม่ได้ตอบอะไรจนผมเดินไปร้านค้าแล้วน้องเขาก็มาบอกตกลงคบกับผมตอนนั้นผมดีใจมากแต่คบกันช่วงแรกๆก็ไม่มีอะไรคุยเท่าไหร่ผมก็พยายามชวนคุยน้องเขาก็ตอบผมตลอดแต่เขาไม่ค่อยชวนผมคุยเลยไปๆมาๆวันนึงผมรู้สึกไม่ดีน้องเขาก็เลยชวนผมดูหนังผมก็เลยดูกับน้องเขาตอนนั้นผมก็ดูกับน้องเขาในดิสคอสผมก็เลยลองชวนน้องเขาคุยแบบใช้เสียงไม่ใช่การพิมพ์ผมเริ่มชวนคุยกับน้องเขาวันนั้นผมมีความสุขมากพอวันต่อมาผมก็เริ่มโทรคุยกับน้องเขาเขาก็เป็นคนไม่ค่อยพูดแต่เขาเฟรนลี่กับทุกคนผมเลยน้อยใจน้องเขาแต่ผมก็ไม่ได้แสดงอาการหรือบอกน้องเขาไปผมเริ่มลังเลตอนคบกันใหม่ๆน้องเค้าดูเป็นคนเฟรนลี่มากพอเจอหน้ากันที่ ร.ร น้องเขาก็มองผมบ่อยเขาไม่กล้าทักผมพอมีงานเข้าค่ายลูกเสือก็มีจังหวะที่ผมได้จับมือน้องเขาตอนนั้นเขาให้จับกลุ่มวงกลมแล้วจับมือกันนี้แหละตอนนั้นผมมือเย็นมากพอตอนเขาปล่อยอาบน้ำกินข้าวตอนเย็นวันนั้นแหละผมนั่งอยู่น้องเขาเดินมาหสผมแต่น้องเขาก็ดูกล้าๆกลัวๆผมก็ชวนน้องเขาคุยตอนนั้นเป็นครั้งแรกที่ผมนั่งคุยกับน้องเขาแล้วผมก็บอกลาน้องเขาไปอาบน้ำพอหลังเข้าค่ายเสร็จน้องเขาก็เริ่มมาหาผมบ่อยขึ้นผมรู้สึกดีที่น้องเขามาหาผมอยู่มาวันนึงน้องเขาชวนผมไปร้านค้าผมเลยไปกับน้องเขาแต่ยืนห่างงงกันมากผมไม่กล้าเขาใกล้น้องเขาพอหลังจากนั้นก็ดูจะราบลื่นแต่ิยู่มาวันนึงน้อง้ขาเล่นกับเพื่อน ผ.ช แบบถึงเนื้อถึงตัวผมก็เลยรู้สึกน้อยใจผมเลยไม่ทักน้องเขาแล้วก็ห่างๆจนน้องเค้าถามว่าผมเป็นอะไรงอนหรือป่าวผมก็เลยบอกน้องเขาไปว่าไปทำอะไรมาละน้อง้ขาก็บอกไม่รู้ผมเลยไม่คิดอะไรหายงอนน้องเขาพอเข้าถึงลอยกะทงผมเลยชวนน้องเขาไปลอยกะทงกับผมตอนนั้นน้องเขาเก็บตัวที่โรงเรียนจะไปแข่งศิลป์หัตกรรมมันพอเหมาะมากเพราะบ้านน้องเขาอยู่ไกลโรงเรียนผมก็ไปลอยกะทงกับน้องเขาผมเลยขอพรว่า  ผมไม่รู้หรอกว่าอนาคตมันจะเป็นอย่างไรแต่ผมขอให้ผมคบก็น้องเขาไปเรื่อยๆ พอลอยเสร็จผมก็กลับบ้าน ผมก็ใช้ชีวิตปกติที่โรงเรียนนี้แหละแต่หลังมาผมเริ่มไปหาน้องเขาบ่อยขึ้นเรียกว่าเริ่มรักน้องเขามากขึ้นเรื่อยช่วงนั่นแหละผมมีความสุขมาก พอถึงช่วงทัศนศึกษาของโรงเรียนผมก็ไปเที่ยวกับเพื่อนๆและน้องไปตอนนั้นไปเที่ยวที่เขาค้อผมก็เที่ยวเดินปกติพอมาตอนกลางคืนมีกิจกรรมที่ทำให้พี่ๆและน้องๆใกล้กันพูดคุยกันผมเลยนั่งคุยกับน้องเขาผมบอกให้น้องเขานั่งดีๆแต่น้องเขาก็ไม่ฟังผมก็ไม่คิดอะไรเลยถามว่าเที่ยววันนี้สนุกไหมน้องเขาก็ตอบว่าสนุกผมเลยถามน้องเขาไปว่ารักผมไหมน้องเขาก็ตอบว่ารักผมก็เลยบอกว่ารักน้องเขาเหมือนกันแล้วก็คุยอะไรไปเรื่อยจนถึงเวลานอนก็เเยกย้ายกันไปนอนพอวันต่อมาก็กลับผมไปนั่งคุยกับน้องเขาตอนเช้าก่อนกลับคุยกันอย่างสนุกสนานช่วงเวลาตอนนั้นผมแทบไม่ได้สนใจอะไรนอกจากน้องเขาผมเริ่มรู้สึกรักเขามากขึ้นเรื่อยๆก่อนกลับก็แวะน้ำตกแต่ผมไม่ได้เล่นกับน้องเขาเพราะครูเขาให้เล่นเป็นกลุ่มผมเลยนั่งดูน้องเขานั่งเล่นน้ำโดยที่ผมไม่ได้เล่นน้ำเลยพอกลับก็ไปกินหมูกระทะแล้วก็แยกย้ายกลับบ้านพอหลังจากไปทัศนศึกษาเสร็จเราก็ได้ใกล้ชิดกันมากขึ้นอยู่ด้วยกันแทบตลอดถ้าเป็นเวลาผมชอบตอนที่น้องเขานั่งข้างๆผมชวนน้องเขาคุยแกล้งบ้างช่วงเวลาก่อนเลิกเรียนผมก็ไปหาน้องเขาบ้างวันไหนผมไม่ได้ไปผมเล่นเกมกับเพื่อนอยู่มาวันนึงผมเริ่มคิดถ้าจบจากที่นี้ไปแล้วล่ะยังจะเป็นเหมือนเดิมไหมผมไม่อยากจบเลยตอนนั้นผมเลยเก็บเกี่ยวช่วงเวลาที่ล้ำค่ากับน้องเขาจบผมจบพอปิดเทอมน้องเขาก็เริ่มเปลี่ยนไปไม่ชวนผมคุยเงียบบ่อยครั้งผมก็พยายามชวนน้อง้ขาคุยมีครั้งนึงผมลองเงียบบ้างเขาก็บอกไปนอนแล้วเงียบบ้างสายหลุดก็ไม่โทรมาผมเลยขอน้องเขาอยู่ึนเดียวสักพักพอหลังจากนั้นผมถามน้องเขาไปว่าอยากคุยกันไหมน้องเขาก็บอกว่าอยากผมเลยให้อภัยน้องเขาน้องเขาสัญญาว่าจะชวนคุยไม่เงียบผมก็ลองเงียบแต่น้องเขาบอกเขาชวนคุยไม่เป็นทั้งที่ตอนคบกันแรกก็ชวนคุยกันตลอดผมก็คุยกับน้องเขาน้อยลงหลังจากเหตุการณ์นั่นคุยกันแค่กลางคืนพอมาถึงไม่กี่วันนี้ผมหลังจากเลิดงานก็ทำงานบ้านอะไรอาบน้ำพร้อมที่จะคุยกับน้องเขาน้องขาเงียบผิดปกติแล้วสายก็หลุดแล้วน้องเขาก็บอกเลิกผมด้วยเหตุผลเขารู้สึกกับผมไม่เหมือนเดิมแล้วตอนนั้นจิตใจผมแตกสลายผมเสียใจอย่างบอกไม่ถูกผมร้องไห้หนักมากเสียใจแบบสุดๆผมที่รู้สึกรักน้องเขามากขึ้นๆแต่น้องเขากลับน้อยลงวันนั้นผมข่มตาหลับไม่ได้เลยพอวันต่อมาผมก็คิดถึงแต่น้องเขาแต่ผมก็รู้ดีว่ามันก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้วความรักควรเป็นสองฝ่ายที่รักกันแต่ผมก็ยังไม่เชื่อว่ามันเป็นความจริงผมตีหน้าตัวเองแล้วมันก็เจ็บผมเลยเลือกที่จะปิดช่ิงทางติดต่อน้องเขา ผมเจ็บสุดในชีวิต ขอโทษด้วยถ้าผมเขียนผิดพลาดประการใด ขอบคุณครับ