คือส่วนตัวตอนแรกๆรับได้และเข้าใจนะคะที่เขามีลูก แต่พอหลังๆมาเหมือนรักเขามากขึ้นรู้สึกกับเขามากขึ้นความรู้สึกที่ว่ารับได้ก็เหมือนมันเปลี่ยนไป คือลูกของแฟนเจ้าของกระทู้อยู่กับแฟนเก่าเขานะคะเวลาเขาจะไปหาลูกหรือเจอลูกทีเขาต้องไปบ้านแฟนเก่าซึ่งแรกๆก็โอเครพอเข้าใจได้ หลังๆมากับเริ่มไม่เข้าใจไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร แต่ส่วนตัวไม่เคยห้ามให้แฟนไปหาลูกนะคะ คือให้ไปตลอด พอเวลาที่เขาไปความรู้สึกหรือความคิดมันจะตีกลับเข้ามาแบบบอกไม่ถูก งง ไหมคะคือจะอธิบายยังไงดี ทุกๆครั้งที่เขาไปหาลูกความรู้สึกมันจะเฟลๆ แล้วยิ่งเวลาที่เขาไปหาลูกแล้วเขาไม่บอกมันยิ่งคิดมากแบบบอกไม่ถูกคือทั้งกลัวเขายุ่งกับแฟนเก่า แล้วก็น้อยใจที่เขามีลูกก็ไม่เชิงคือไม่รู้จะอธิบายยังไงดี แต่คือไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย ส่วนตัวอายุ 18 นะคะ เหมือนเคยคุยอะไรกันสักเรื่องหนึ่งแล้วอยู่ๆแฟนพูดขึ้นมาว่า แฟนไม่อยากมีลูก มีแค่ฟีฟ่าคนเดียวก็พอแล้ว(ชื่อลูกเขา) แล้วเราเลยพูดขึ้นว่า ถ้าไม่อยากมีเราคงอยู่ด้วยกันไม่ได้เพราะส่วนตัวอยากมีลูก แล้วเขาก็พุดขึ้นมาว่า ไม่ได้อยากมีลูกตอนนี้ อยากมีตอนที่พร้อมอะไรประมาณนี้ ทุกวันนี้เลยเหมือนตั้งกำแพงกับตัวเองตลอดว่าเราจะไม่มีทางปล่อยให้มีลูกกับเขา เพราะคำว่าแค่มีฟีฟ่าคนเดียวก็พอแล้วนี่สื่อถึงแค่สิ่งๆนั้นอย่างเดียว ไม่ได้ต้องการอย่างอื่น แล้วไม่ได้อยากมีเพิ่ม ส่วนตัวคือไม่เคยมีลูกเลยถ้าเรามีลูกกับเขา ลูกของเราจะเป็นคนแรกของเรา เราจะตื่นเต้นดีใจและคงรักแล้วเห่อลูกมากๆ แต่ในทางกลับกันลูกคนนี้จะเป็นคนที่สองของเขา เขาคงจะไม่ตื่นเต้นหรือดีใจและรักเท่าลูกคนแรก ถูกไหมคะ
อยากทราบว่าทุกคนจัเการกับความรู้สึกตัวเองยังไงที่แฟนมีลูกติด(ข้อความยาวมากๆ)