การที่เรารักกันแต่ต้องถอยกันออกมาเป็นเพื่อนกัน

เรากับแฟนคบกันมาได้ 4 ปีกว่าแล้วค่ะ คุยเรื่องอนาคตกัน วางแผนอนาคตร่วมกัน ที่ผ่านมามีทะเลาะกันบ่อยมาก ส่วนมากแฟนเราจะเป็นคนที่เข้าหาเรามากกว่า เราค่อนข้างที่จะเป็นคนที่มีอีโก้สูง จนวันหนึ่งได้คุยกันเพื่อที่จะปรับเข้าหากัน ประคองความสัมพันธ์ ให้ไปได้ดี แต่สุดท้ายแล้ว ก็เป็นตัวเรา ที่ปรับไม่ได้ สร้างความtoxicเต็มไปหมด มากกว่าเดิม หนักขึ้นเรื่อยๆ ตอนแรกเขาก็ทนและให้โอกาสเรามาเสมอ จนตอนนี้ มันไม่ไหวแล้วจริงๆ หันหน้าคุยกัน ว่าจะเอายังไงต่อ ก็ได้ความเห็นตรงกันว่า และที่เป็นอยู่ตอนนี้ มันก็ไม่ได้ดี จะเดินต่อ ก็ไม่เห็นทางจริงๆ เลยตัดสินใจ ลดสถานะ จากแฟนมาเป็นเพื่อน ถามกันแล้วว่าใช่การเลิกไหม ให้ความเห็นร่วมกันว่ามันคือการถอยกันมากกว่า
เพิ่มเติม คือ เราทำงานกันอยู่คนละที่ ปัญหามันหนักขึ้นตอนที่เราย้ายงานไปต่างจังหวัด ตอนนี้ตกลงกันว่า เราก็กลับมาที่บ้านตามปกติได้ ใช้ชีวิตในบ้านหลังเดียวกัน ยังมีเซ็กส์กันได้ ตามปกติ ทำทุกอย่างตามปกติได้หมดเลย พูดคุยกินข้าวร่วมกันได้ เพียงแค่สถานะ เราไม่ได้เป็นแฟนกันแล้ว
เราสำนึกผิดได้ในวันที่มันสายแล้วจริงๆ เราอยาก ปรับปรุงตัวเองให้เป็นคนที่ดีกว่าเดิม อยากเริ่มต้นใหม่อีกครั้งจะไม่ทำผิดพลาดเหมือนที่ผ่านมา ปล.แพลนปีหน้าเราจะย้ายงานกับไปอยู่กับเขาเหมือนเดิมแต่มันดันมาพังก่อน ไปไม่ถูกกับตัวเองมากเลย
ทุกคนคิดว่า เราสามารถมีโอกาส กลับไปเป็นแฟนกันได้อีกครั้งมั้ยคะ หรือ ใครที่มีประสบการณ์ ประมาณแบบนี้บ้างคะ เราต้องทำยังไง ต้องให้เวลาเขานานแค่ไหนคะ เราไม่อยากเสียเขาไปจริงๆค่ะ