คือเราก็อายุ24-25ปีแล้วก็อยากใช้ชีวิตไปเที่ยวไหนบ้างซึ่งปกติไม่ค่อยได้ไปไหนเท่าไหร่
เพราะจะไปไหนทุกครั้งก็จะขอทางบ้านก่อนเสมอถ้าไม่ให้ไปก็โอเคไม่ไป
แล้วเรื่องแฟนคือเวลามีแฟนก็จะบอกกับที่บ้านเสมอว่าคุยกับใครอะไรยังไงเวลาเจอกันกับแฟนก็คือน้อยมากเพราะว่าเราอยู่คนละจังหวัดไกลมากๆ
ถ้านับเป็นชั่วโมงที่นั่งรถไปคือ7-10ชั่วกว่าได้เจอกันครั้งนึง2วัน3วันต่อ1เดือนแล้วไม่ได้เจอกันทุกเดือนด้วยบางทีก็2-3เดือนเจอกันที
เจอกันก็แค่2-3วันเพราะต่างคนต่างทำงานกันแล้วในระบบราชการทำไมเวลาจะไปเที่ยวกับแฟนทีทางบ้านถึงไม่ให้ไปชอบมีคำตอบมากมาย
เราเข้าใจที่เขาเป็นห่วงแต่เราคบกันแฟนได้2ปีแล้วไม่เจอบ่อยนานๆขอไปเที่ยวกันทีไปไหนบอกตลอดทำไมถึงอึดอัดใจขนาดนี้
คำว่าเข้าใจของเขา เขาเข้าใจเราจริงๆใช่มั้ยเป็นห่วงได้แต่ไม่ให้ไปไหนเลยให้อ่านหนังสือเตรียมสอบไม่ให้พักบ้างเลยหรอแค่2-3วันเอง
เป็นแฟนกันไปเที่ยวด้วยกันมันผิดมากหรอต้องรอให้30ปีก่อนถึงจะใช้ชีวิตเป็นของตัวเองได้หรือยังไงคะ
ใครมีคำแนะนำพอที่จะช่วยคุยกับทางบ้านให้เข้าใจเรามากขึ้นบ้างไหมคะ ท้อมากค่ะ🥲
ทำไมครอบครัวถึงไม่เข้าใจเรา