อุเบกขา ประจักษ์ค้ำ (share)

สติ ปัญญา โคลงสี่สุภาพ @ ผองข้าฯ ประณตน้อม...ภูมี โปรดสติปัญญาดี..............เพื่อรู้ เข้าใจเชี่ยวชาญคดี..........ไขกระจ่าง ประโยชน์แก่ชาวชนผู้........ทุกข์ท้นพ้นเข็ญ ร่ายสุภาพ @ หนุ่มสาว วาดห

....วนวนใช่วกซ้ำ....................หลงทาง สติสอบแผนวาดวาง.................ชีพก้าว ปัญญาขจัดสิ่งขวาง..................ทะยานสู่ สูงเฮย ฝึกจิตให้หาญห้าว....................ฝ่าพ้นตัณหา ....เหลี่ยมเหลี่ย

@ ลุปีใหม่ ไสวธรรม สงบล้ำ "กระทำ"จง กิเลสแม้ กระผีกผง สะบั้นลง มิเหลือใย @ พระพรศานติสุขมี ณ ทุกที่ ตลอดไป "ระทม"พ้น พิบัติไซร้ ผลิเมตตา ประจักษ์จริง ภุชงคประยาตรฉันท์ ๑๒

อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑ ..กาลวา- ระผ่านพ้น.......สติดล ประจักษ์ธรรม สิ่งสรรพ มิคงค้ำ.............จิต(ะ)ย้ำ พะวงใด ...ควรคิด ประกอบดี........สละลี้ ละ"ตู"ไซร้ ตัวตน สิรู้ใช้...................

: เบญจางคอักษร ร่ายสุภาพ @ วันใหม่มี พระสัญญา....ทุกเวลา มีหวัง มืดบดบัง มีแสง....สิ้นเรี่ยวแรง มีพระพร ทรงอาทร ทุกเมื่อ....ข้าฯเชื่อแน่ โปรดให้ กลับสู่ "บ้านแท้" ไซร้....เมื่อสิ้นเสร็จงาน

กระสวน โกสุมคลุมโคลง ๐ ๐ x .. x ๐ y(โท) ๐ ๐ y ...... ๐ ๐ z ๐ ๐ เอก ๐ z ..... ๐ เอก (๐ สร้อย) ๐ เอก ๐ ๐ y(โท) .... เอก โท ๐ a ; a --> y ริเริ่ม : Werzik "เร่าร้อนมะลุลี" 4 เมษายน 2564

50. อปฺปมาทญฺจ เมธาวี   ธนํ เสฏฺฐํว รกฺขติ ปราชญ์ย่อมรักษาความไม่ประมาทไว้ เหมือนทรัพย์อันประเสริฐ ปราชญ์ท่านย่อมรู้จัก......รักษา ทรัพย์ประเสริฐโสภา.......ค่าท้น คือความไม่ประมาทนา

กลบท จตุรงคยมก (แต่ง 2 บท)  @ รักเมตตา....พา “ปันแบ่ง”รู้"มั่น"แต่ง.......สรรค์สร้าง"สรวง"ตัด"กู"นั้น........บั่นหลอกลวงฅน ก่อหน่วง....ถ่วงเกื้อกูล