สวัสดีค่ะ เราเป็นเด็กคนนึง พึ่งครบ14ปีได้ประมาณ2เดือนแล้ว ช่วงนี้ปัญหาชีวิตเยอะมากเลยค่ะ เลยอยากจะมาระบาย บางทีคนอื่นอาจจะคิดว่าเราเบียวแต่ก็นะมันออกมาจากความรู้สึกของเราจริงๆและเหตุการณ์จริงๆ ย้อนวัยไปตอนเราเด็กเลยค่ะ คือตอนนั้นที่บ้านเราไม่ได้ร่ำรวยแถมติดหนี้ จะมีเจ้าหนี้มาที่บ้านทุกวันแล้วแม่ก็จะไม่อยู่บ้างหรือให้เราออกหน้ารับแทนบ้าง เราก็เลยต้องเริ่มโกหกค่ะ โกหกตั้งแต่เด็กๆ เราโกหกทุกวันต่อให้ แล้วที่บ้านพ่อกับแม่ก็ทะเลาะกันทุกวัน บางวันเราก็ต้องร้องไห้เงียบๆไม่ก็ฟังพวกเขาตีกัน บางครั้งก็เกิดการทำร้ายร่างกาย ซึ่งเป็นแบบนี้มาตลอด จนเราอยู่ได้ม.1เรียนออนไลน์เพราะโควิด เราเริ่มมีปัญหาเยอะขึ้น เราทำงานออนไลน์ไม่เข้าเรียน เราติด0 เป็น30ตัว ช่วงนั้นทุกอย่างแย่ลงทุกเรื่องเลยค่ะ เราเริ่มทำร้ายตัวเองตั้งแต่ตอนนั้น พอมีครั้งแรก ก็มีครั้งต่อมาจนเราเสพติดมันไปโดยไม่รู้ตัว เวลาเราเครียดหรืออะไรเราจะร้องไห้แบบไม่มีเสียงแล้วเริ่มทำร้ายตัวเองมาตลอด แต่เราหยุดได้เมื่อ2เดือนที่แล้ว ชีวิตเราก็ดำเนินไปแบบเดิมเรื่อยๆโกหกเรื่อยๆ จนวันนี้มีเจ้าหนี้มาที่บ้านอีกเหมือนเดิมเหมือนทุกวัน แต่เรากลัวกลัวมากกว่าปกติ แล้วก็มันก็เริ่มมีปัญหากลายอย่างเพิ่มคนในวันเดียว เราว่าเราอยากตายอยากมากๆ เราคิดมาตลอดแต่เราก็คิดอีกเหมือนกันค่ะว่า เราเป็นคนที่สวยและน่ารักมากๆคนนึง เรามีเพื่อนที่ยังรอคอยให้เราไปด่ามันอยู่ เรายังไม่ได้คบกับคนที่แอบชอบ เรายังไม่ได้สัมผัสธรรมชาติและท่องเที่ยวโลกไปตามสัญญากับเพื่อน เรายังไม่ได้ทำดีกับแมวหรือหมาจรจัดบนโลก เรายังไม่ได้สมทบทุนการศึกษาให้เด็กๆถ้าเราโตไป เรายังไม่ได้กินของดีๆแล้วอร่อยเหมือนคนอื่น เรายังไม่เคยลองแต่งหน้า เรายังไม่ได้ตัดผมตามที่ต้องการ เรายังอยากมีความสุขมากๆ นั้นแหละค่ะ เราถึงไม่ยอมตายสักทีและอยู่มาจนถึงวันนี้ ขอบคุณที่อ่านเรื่องของเรานะคะ เราไม่รู้ว่าจะได้มาเล่ามันอีกเมื่อไหร่หรือเราจะจบชีวิตลงไปก่อน5555 แต่เราก็มีความสุขที่มีเพื่อนที่สนุกกับเรา เราอาจจะเสียใจที่เกิดมา แต่ก็ขอบคุณที่ทำให้เราได้รับรู้และลืมตามา 😊