ชีวิตของคนธรรมดา ผมเป็นคนจังหวัดพิจิตรเป็นลูกชาวนาครับ ตอนนั้นผมอายุ 18 ปี เรียนจบ ปวช.แล้วพักเรียน 1 ปี เพื่อมาช่วยพ่อแม่ทำงานไร่นา ต่อมาเรียนต่อ ปวส.เรียนไม่จบ จึงออกมาทำงานขับรถไถ 3 ปี มีปัญหารุมเร้าต่างๆ จึงออกมาหาสมัครงานในเมืองจนได้งานขับรถส่งน้ำแข็งบริษัทแห่งหนึ่งจนได้มีตำแหน่งอยู่ในระดับสูงทำมา 5 ปี จึงตัดสินใจลาออกเนื่องจากมีปัญหากับคนกับการหลอกลวงทุจริตในระบบสายงาน จึงมาสมัครงานขับรถส่งไก่,หมู ของบริษัทแห่งหนึ่งซึ่งเป็นงานดีเงินดีแต่ใจต้องสู้เพราะเป็นงานอดหลับอดนอนทำได้ 4 เดือน ญาตขอร้องให้ลาออกไปช่วยเปิดอู่ทำอู่รถยนต์ที่จังหวัดพิษณุโลกเสนอเงินเดือน 12,000 บาท จึงตัดสินใจมาช่วยต่อพอมาทำจริงๆให้เงินเดือน 9,000 บาท เพาะบอกว่าอู่พึ่งเปิดใหม่พอกิจการดีขึ้นจะขึ้นเงินเดือนให้ เพราะเห็นว่าเป็นญาตจึงตัดสินใจช่วยไปก่อนพอทำได้ 2 ปีไม่มีอะไรดีขึ้นจึงตัดสินใจออกเนื่องจากมีทั้งปัญหาภายในทั้งเรื่องคนและเรื่องเงิน ต่อมาจึงตัดสินใจตามเพื่อนร่วมงานเก่ามาทำงานเป็นลูกจ้างบริษัทรับเหมาแห่งหนึ่งในแม่เมาะได้ 1 ปีและได้ภรรยาที่แม่เมาะ จากนั้นจึงออกงานเนื่องจากบริษัทไม่จ่ายเงินจึงเปลี่ยนบริษัทไปเรื่อยๆสุดท้ายก็มีปัญหาเรื่องการจ่ายเงินยาก จึงออกจากงานมาและว่างงานอยู่ประมาณ 3 เดือน ซึ่งช่วงนั้นเรื่องเงินช็อตมากเพราะไม่มีเงิน เนื่องทำงานไว้บริษัทรับเหมาที่ค้างจ่ายเงินก็ผัดวันประกันพรุ่งไม่จ่ายสักทีบางที่ก็โดนโกงไม่จ่ายเงินให้คนงาน เรียกได้ว่าดวงตกสุดๆเลยช่วงนั้น แต่ก็สู้ไม่ยอมแพ้ครับเพื่อที่จะใช้ชีวิตใหม่ที่นี่ จึงย้ายไปอยู่กับภรรยาที่บ้านของเขาหางานไปเรื่อยๆจนได้งานรายวันเป็นงานจัดสวนต้องไปขึ้นรถของผู้รับเหมาไปส่งที่หน้างานในเมืองรายได้ 300 บาท ต่อวันถึงจะลำบากมากแต่ก็ต้องสู้ครับ ทำไปได้สักระยะหนึ่งก็หางานใหม่ไปด้วย จนได้งานที่ร้านเช่าแบบเหล็กค่าแรง 300 บาทต่อวัน ซึ่งเป็นงานค่อนข้างหนักตากแดดแซะปูนออกจากแม่แบบเหล็กออกทุกวันถ้าวันไหนไม่ค่อยมีงานก็ถางหญ้าทำความสะอาดบริเวณร้านฯ ทำไปด้วยหางานใหม่ไปด้วยเพราะค่าแรง 300 บาท ไม่พอค่าใช้จ่ายแน่นอนและไม่อยากให้ภรรยาต้องมาลำบากกับเราไปด้วย ทำไปได้ 4 เดือนได้งานใหม่เป็นงาน รปภ.ในโรงงานใหญ่แห่งหนึ่งในแม่เมาะซึ่งค่าแรง 500-600 บาทต่อวัน จึงตัดสินใจลาออกมาสมัครเป็น รปภ.ซึ่งผมก็ไม่อยากทำอาชีพนี้เท่าไร แต่ผมเป็นคนถือคติไม่เลือกงานไม่ยากจนทำไปก่อน จนมาถึงทุกวันนี้ผมอายุ 32 ปี ผมก็ยังทำงานเป็น รปภ.อยู่ครับหลายคนอาจจะดูถูกอาชีพนี้แต่มันทำให้ผมมีเงินใช้จ่ายส่งรถเลี้ยงครอบครัวเลี้ยงลูกได้ถึงทุกวันนี้  #นี่แหละครับชีวิตคนธรรมอย่างผม ถึงความลำบากนี้จะทำให้ผมมีน้ำตาออกมาบ่อยครั้งแต่มันก็เป็นประสบการณ์ทำให้ผมเติมโตเป็นผู้ใหญ่มาจนถึงทุกวันนี้ครับ#