ใช้ชีวิตยังไงตอนเจอแฟนเก่าทุกวัน

สวัสดีครับ ผมเป็นเด็กมัธยมปลาย ผมมีคนที่ยังลืมไม่ได้ครับ คือแฟนเก่าของผม เรียนที่เดียวกัน อายุเท่ากันครับ ผมกับเขาเลิกกันมาได้ประมาณ1เดือนละครับ  ผมยังลืมเขาไม่ได้เลย เพราะผูกพันมาก ผมต้องเจอหน้าเขาในทุกๆวัน พอพักเที่ยงหรือกลับบ้านก็พยายามอยากจะมองหาเขา ผมติดเขามากครับ เพราะเขาสอนผมในหลายๆเรื่องมาก แต่พอจากกันไปแล้ว ก็แทบจะทําเป็นไม่รู้จักกัน เขาไม่สบตาผมด้วยซํ้าตอนเดินผ่าน ผมทําใจไม่ได้เลยครับ อยู่โรงเรียนก็ทําเอาซึมไปเลยในตอนเรียน คือมันไม่อยากจะทําอะไรเเล้วอ่ะครับ รู้สึกว่าความสดใสในชีวิตวัยรุ่นที่ผมมีมันเหมือนจะจางหายไป **ผมเข้าใจนะครับว่าผมพึ่งอยู่ มัธยมปลาย ยังมีชีวิตอีกยาวไกล แต่ผมอยากผ่านจุดๆนี้ไปให้ได้อ่ะครับ** ผมอยากกลับมาร่าเริงขึ้นเหมือนเมื่อก่อน ปัจจุบันนี้พอเจอหน้าแฟนเก่าทีไรก็กลั้นนํ้าตาไว้ไม่ได้ทุกที (เราสองคนเลิกกันด้วยดี..มั่ง) แต่เหตุผลที่เลิกกันมันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร
...ผมอยากถามพี่ๆว่า ถ้าเป็นพี่ๆ พี่ๆจะผ่านจุดนี้ไปยังไงครับ ที่ต้องเจอหน้ากันทุกวัน มันให้คิดถึงวันเก่าๆไม่ได้ บางครั้งผมเคยมีความคิดอะไรลบๆที่จะทําร้ายตัวเองด้วย แต่ก็แอบคิดสงสารพ่อแม่🙂