ตอนนี้กำลังบวชอยู่ เหงาและเครียด เบื่อหน่าย รู้สึกเวลาผ่านไปช้ามากเลยครับ

ขนาดพยายามลองทำทุกอย่างแล้วนะครับ ผมไม่ได้บวชนานขนาดนั้นครับ แค่ประมาน 15 วัน ผมรู้สึกว่าแต่ละวันเวลาผ่านไปช้ามากๆเลยครับ กว่าจะหมดวันนี่ทำผมเครียดเลย ด้วยความที่วัดเป็นเชิงวัดป่า มันเงียบเหงาสุดๆเลยครับ บางครั้งก็รู้สึกสงบใจ แต่บางครั้งก็ทำเอาฟุ้งและเครียดแทบไม่ไหวเลยครับ บวกกับอากาศช่วงนี้ร้อนมากๆครับ อุณหภูมิขึ้นทะลุ 41-43 ทุกวันเลยครับ ผมค่อนข้างมีอาการป่วยแดดส่งผลให้เวียนหัว อาเจียน บ้านหมุน อยู่เรื่อยๆเลยครับ ทำให้การจะทำอะไรแต่ละวันมันเครียด เหงา เบื่อหน่ายมากๆเลยครับ

ผมพยายามสวดมนต์ กวาดลานวัด หาอะไรทำอยู่เสมอครับ แต่ยิ่งอาการป่วยของผมกับอากาศแดดแบบนี้ เลยทำอะไรไม่ค่อยได้มากและนานขนาดนั้นครับ พระส่วนมากก็จะมีงานทำกันครับ ด้วยความที่ผมเป็นพระบวชใหม่งานเลยไม่ค่อยมี คงเป็นเพราะเรื่องอาการป่วยของผมด้วยนี่แหละครับ เพราะล่าสุดก็เพิ่งอาเจียรกลางงานบุญไป พอหมดงานที่ตัวเองต้องทำ สุดท้ายพอกลับมากุฏิก็วนลูปอยู่อีหรอบเดิมครับ ใครมีแนวทางอะไรยังไงบ้าง แนะนำได้ไหมครับ จะได้นำไปปฏิบัติ