พ่อเราเคยเล่าให้ฟังว่าที่ตั้งชื่อให้แบบนี้ แบบนั้น เพราะ อยากให้เป็นเจ้าหญิงที่แสนสวย เพื่อความเป็นสิริมงคล ใครเห็นก็ต้องเกรง แล้วคือเลี้ยงแบบประคบประหงมมากไม่เคยให้เราได้ทำด้วยตัวเองเลย กลัวจะนู่นจะนี่ เราก็ไม่รู้จะทำไง เราเลยลองดื้อแอบไปทำงานบ้าน แต่แล้วเขาเห็นเขาก็เลยหยุด ไม่ให้เราทำ บอกเดี่ยวจัดการให้ แล้วตอนเด็กๆมีอยู่วันหนึ่งเราเล่นกับเพื่อน เขามาชนเรา พ่อแม่รีบดึงเราเข้ามาเลย แล้วบังคับให้เพื่อนเราขอโทษแบบก้มลงกราบด้วยนะ พ่อก็บอกประมาณว่า ก้มลงกราบเดี่ยวนี้ ไม่รู้เหรอว่า(เรา)เป็นใคร เสร็จแล้ว เขาก็ไม่มายุ่งอีก พ่อเราบอกเราประมานว่า ทุนคนต้องเคารพเรา ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม เราคือ ไม่รู้ส่าจะทำไงต่อไปดี.... เราเลยเก็บมาคิดคนเดียว เฮออ อยากเป็นคนธรรมดาที่ใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วไปจัง...
พ่อแม่โดยเฉพาะพ่อเลี้ยงเราแบบเจ้าหญิง เราอยากอยากใช้ชีวิตแบบคนธรรมดาจัง เห้อ