เป็นเด็กจบใหม่สับสนค่ะว่าจะ "ทำงานกับครอบครัว" หรือ "ออกมาหางานเอง"

ตอนนี้เป็นเด็กจบใหม่ค่ะ มีเงินเก็บอยู่ประมาณหมื่นต้น ๆ และกำลังลังเลว่าจะช่วยงานที่บ้านดีไหม หรือว่าจะออกมาหางานเองข้างนอกดี 
คือครอบครัวค่อนข้างเคร่งและเป็นห่วงเรามากค่ะ ตั้งแต่มัธยมก็คือไม่เคยให้ทำงานพาร์ทไทม์เลย เคยถามเหตุผลแล้วทางบ้านก็บอกว่าเรามีหน้าเรียนก็เรียนไป เราก็โอเคค่ะ แต่คือตอนนี้พอเรียนจบก็เลยอยากลองหาประสบการณ์ที่ไม่เคยทำอย่างทำร้านฟาสฟู้ดหรือบริษัททั่ว ๆ ไปค่ะ 
พอบอกให้ที่บ้านฟังว่าอยากลองไปทำงานที่ว่ามา ที่บ้านก็บอกว่าอย่าไปโง่ทำเลย แล้วก็เสนอว่าจะให้เงินเดือนเรา 12000 และต้องทำงานที่ครอบครัวสั่ง
ใจหนึ่งก็สนใจเพราะอยากทะยอยสะสมเงินให้ได้เยอะมากกว่าที่มีอยู่ตอนนี้ แต่อีกใจนึงก็อยากหาประสบการณ์ด้วยตัวเองดูโดยที่ไม่ต้องพึ่งพาทางบ้าน และจริง ๆ ก็มีความฝันว่าอยากย้ายออกมาอยู่คนเดียวค่ะ 

ถ้าคุณที่กำลังอ่านอยู่ตอนนี้เป็นเรา คุณจะเลือกแบบไหนเหรอคะ
มีข้อคิดอะไรที่เราควรรู้ หรือเตรียมพร้อมอีกบ้าง แนะนำได้นะคะ กำลังวางแผนว่าต่อจากนี้จะเอายังไงกับชีวิตดี สับสนมากเลยค่ะ


ขอเล่าเพิ่มเติมนะคะ (update: 9 เมษายน 2566) 
ซึ่งจขกท.ขออนุญาตนำคำตอบที่เคยตอบไว้ในคห.6 และคห.อื่น ๆ มาตอบ และขอแทนตัวเองว่าน้องนะคะเพราะมองว่าตัวเองยังอ่อนประสบการณ์ชีวิตอยู่

คืองานที่พ่อของน้องทำคือรับสินค้าจากบริษัทหนึ่งมาวิ่งรถตระเวนขายทั่วประเทศค่ะ คือรู้จักกับเจ้าของเลยตกลงกันว่าพ่อจะเอาสินค้าที่มีในคลังมาขายโดยไม่ต้องลงทุนเอง แล้วรายได้คือส่วนแบ่งจากยอดขายที่ได้ คิดว่างานที่พ่อทำก็คือเซลให้กับบริษัทนี้ค่ะ แต่ไม่ได้ทำงานในนามพนักงานประจำ ซึ่งส่วนตัวแล้วน้องไม่ได้คิดว่างานที่พ่อทำตอนนี้เป็นกิจการส่วนตัวค่ะ แค่พ่อบอกกับน้องว่าถ้าพ่อแก่ทำไม่ไหว น้องก็ควรมารับของขายแทนพ่อค่ะ
น้องมีน้องชายที่กำลังเรียนม.ต้นคนนึงค่ะ เป็นสมาธิสั้นอ่อน ๆ ร่วมด้วย อยู่ปริมณฑล ซึ่งถ้าน้องทำงานกับที่บ้านก็ไม่แน่ใจว่าจะได้ทำตำแหน่งอะไรค่ะ ที่ทราบคือต้องทำทุกอย่างตามที่พ่อสั่ง ในเวลา 8 โมงเช้าถึง 5 โมงเย็น
น้องจบป.ตรี เอกภาษาอังกฤษค่ะ ที่อยากทำข้างนอกคือไม่สบายใจที่จะต้องทำงานกับพ่อ ส่วนทำร้านฟาสฟู้ดคือทำไปก่อนในระหว่างที่ยังตัดสินใจไม่ได้ค่ะ (เพราะแทบไม่มีรายได้เลย)

จขกท.อ่านทุก comment จริง ๆ ค่ะ อ่านหลายรอบด้วย 
รู้สึกดีใจมากที่ได้อ่านประสบการณ์จากพี่ ๆ หลายท่าน รวมถึงได้คำแนะนำมากมายเลยค่ะ
ขอบพระคุณทุก ๆ comment มาก ๆ เลยนะคะ   
แก้ไขข้อความเมื่อ

สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 6
จากที่อ่าน ถ้าเป็นเรา เราไม่สบายใจกับการทำงานกับครอบครัวเธอนะ ดูกดดันจัง

เราว่าจบอะไร ก็ลองสมัครงานสาขานั้นเถอะครับ อย่าไปเริ่มพวก ผช ผจก ร้านfastfood หรือ บริษัทอะไรที่ไม่ตรงสายเลย เวลาเรามีค่า สมัครที่ใหนก็จะได้เป็นprofile เข้าไปเอาสังคม ไปเอา connection ถึงลาออกก็เอาไปใช้ต่อยอดได้

ส่วนตัวขอแยกเป็นอย่างนี้ครับ จริงๆ ถ้าหมดรุ่นพ่อแม่ไป ใครจะเป็นดูแลกิจการต่อ เค้าวางตัวไว้แล้วหรือยัง ถ้าวางตัวแล้ว และไม่ใช่คุณ ก็ให้ถอยเกียร์สุดเลยครับ อยู่ไปก็ไม่เจริญ อยู่แค่ใหนได้แค่นั้น คนอื่นมาเอาผลงานไปหมด

แต่ถ้าคุณจะได้เป็นเจ้าของต่อ และคิดว่าธุรกิจยังพอมีอนาคต พอไปได้ ปรับปรุงได้ พัฒนาต่อยอดได้ rebrandingได้ อันนี้ก็น่าทำ เพราะถือว่าเรามีไพ่ดีในมือ ก็ไม่ควรหมอบไพ่ ควรเล่นต่อ ถ้าของตัวเองมีและดี ไม่ควรไปเป็นลูกจ้างใครครับ

ส่วนตัวเราว่าต้องมอง2ประเด็น เกี่ยวกับธุรกิจที่บ้าน

1.เค้าเห็นเราแค่ใหน เป็นผู้สืบทอด หรือ คนงาน ต้องคุยกันให้เคลียร์ๆ ตามน้ำไม่ได้เรื่องนี้ บ้านแตกชีวิตพังมาเยอะละ จะได้วางแผนชีวิตถูก ว่าควรไปโตที่ใหน

2.สบายใจใหมที่จะทำ ขอยกตัวอย่าง เพื่อนผมมีธุรกิจโรงฆ่าสัตว์ กำไรดีโคตรๆ มันรู้ระบบทุกอย่าง ดิวงานเป็น สั่งคนงานเป็น รู้จักวางตัว กำไรขาดทุนตรงใหนรู้หมด ผู้ใหญ่ในวงการก็รัก
แต่.....มันโคตรเกลียดงานนี้เลย ทำได้ไม่กี่ปี ก็ทิ้งให้น้องทำแทน มันออกมาเปิดร้านเหล้า สุดท้ายโรงฆ่าสัตว์เจ๊ง จำต้องขาย ที่เหลือก็เอาเงินมาแบ่งกัน ใครก็บอกทำเองได้เงินมากกว่านี้20เท่าเลยมั้ง แต่มันบอกเลย "ไม่สบายใจที่จะทำ"

คือ ถ้าคุณไม่สบายใจ ก็ควรรู้ตัวตั้งแต่ต้น รู้ตัวเองก็รู้อนาคตครับ ชีวิตคนเรามันสั้น อะไรไม่สบายใจก็ไม่ควรทำ

ยังไงรอท่านอื่นมาเสริมต่อครับ
ความคิดเห็นที่ 2
มีโอกาสควรออกไปทำงานข้างนอกครับ ไม่ชอบค่อยกลับมาทำงานที่บ้านก็ได้
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่