สืบเนื่องจากกระทู้นี้ค่ะ
https://pantip.com/topic/41949054
ดิฉันไปเดินงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ
เจอนิยาย แปะมุมบนขวาว่า Aging Society
งง ๆ ว่ามันคืออะไร
ถึงเพิ่งมาพบว่า อ้อ...เป็นนิยายที่ตัวเอกหญิงเริ่มมีอายุแล้ว (ในเรื่องที่ว่านี้ นางเอกอายุ 40 กลาง ๆ แล้วนะคะ)
ตัวเอกชายรุ่นหนุ่มก็สามสิบกลาง ๆ ตัวเอกชายรุ่นใหญ่อายุหกสิบกว่า
คือ จะมีหนังสือประเภทที่บอกเล่าความรักของผู้สูงวัย
ซึ่งเป็นเรื่องที่แหวกขนบไปจากหนังสือนิยายสมัยก่อน ที่มักเล่าเรื่องราวตัวเอก พระเอก นางเอก เป็นวัยผู้ใหญ่ตอนต้น หรืออย่างมากก็ตอนกลาง
แต่ประเภทที่นางเอกน่าจะต้องคาดแว่นอ่านหนังสือไว้บนหัวตลอด ส่วนตัวเอกก็เริ่มผมสีดอกเลาแล้วนี่ น่าจะมีไม่มาก
เลยพลอยให้ดิฉันนึกอยากตั้งข้อสังเกต แสดงความเห็นแลกเปลี่ยนประเด็นความรักของผู้สูงวัยกับเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ หลาน ๆ ในนี้หน่อยค่ะ
ก่อนอื่นเลย ขอนิยามคำว่าผู้ใหญ่ หรือผู้(เริ่ม)สูงวัยก่อนนะคะ
ในที่นี้ ดิฉันจะหมายถึง คนอายุสัก 30 ปลาย ๆ จนถึงวัย 60-70 เลยนะคะ
คนส่วนใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนสมัยก่อน มักคิดว่า ผู้ใหญ่ (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พวกที่สี่สิบขึ้นไป อาจจะทำงานเพลินจนอยู่โสด หรือ แต่งงานแล้วมีเหตุให้ต้องเลิกราไป ผิดหวังกับความรัก ฯลฯ) ไม่สนใจความรักเชิงหนุ่มสาวอีกต่อไปแล้ว
คนกลุ่มนี้มักถูกมองว่า ควรหรือมักจะเข้าวัดสวดมนต์ ถือศีล ทำจิตทำใจให้สงบ
แต่ในความเป็นจริงที่ดิฉันเคยเห็นคือ กลุ่มผู้ใหญ่ ก็ไม่ได้จะชอบเข้าวัด นั่งสมาธิ เล่นไท้เก๊กเสมอไป
หลายท่านสูญเสียคู่ชีวิต (ไม่ว่าจะจากเป็นหรือจากตาย) และยังคงมีความปรารถนาลึก ๆ (แต่ไม่ถึงขนาดตะเกียกตะกาย) ที่จะมีแฟนใหม่เพื่อพูดคุยและใช้ชีวิตร่วมกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน คุยหรือทำงานอดิเรกที่สนใจร่วมกัน บางครั้ง สุ่มเสี่ยงต่อการถูกนินทาหรือค่อนขอดว่า อายุปูนนี้แล้ว ยังหาอีกหรือ ?
เพื่อนดิฉันอายุหย่อนว่าดิฉันหนึ่งปี ก็ถือว่าจะถึงห้าแยกปากเกร็ดแล้วค่ะ
ยังคงเจอคน profile ดี ในอายุที่เหมาะสม (คือห้าสิบกว่า) และเริ่มทำความรู้จัก คบกันมาได้สองสามปีแล้วอย่างราบรื่น
แม่เพื่อนอีกคน (คาดว่าอายุ 60 จะแตะเจ็ดสิบ) ยังเล่นเฟส ใช้ profile ปลอมคุยอยู่เลยค่า ^^
คุณอาท่านหนึ่งที่หน้าที่การงานดีมาก และลูก ๆ ของท่านก็เรียนจบทำงานอาชีพดี ๆ (ดูเหมือนจะมีลูกเป็นหมอสองสามคนนะคะ)
แต่งงานใหม่ตอนอายุ 70 กลาง ๆ กับสาวรุ่นหลาน
ความเป็นเพื่อน --- เป็นสิ่งที่ผู้ใหญ่ส่วนใหญ่มองหา ซึ่งกินความรวมไปถึงความจริงใจ การได้ใช้เวลาคุณภาพร่วมกัน พูดคุยหรือทำสิ่งที่สนใจร่วมกัน
ในวัยนี้ จึงมักโฟกัสที่ทัศนคติและความจริงใจมากกว่าคุณสมบัติอื่น ๆ
จริง ๆ กลุ่มวัยผู้ใหญ่นี่ถือว่าเป็นกลุ่มที่เปราะบางสำหรับเรื่องความสัมพันธ์มากนะคะ
เพราะมักมีหน้าที่การงาน ฐานะทางสังคม หรือวงศ์วานว่านเครือที่เกี่ยวข้องด้วยมาก
จะเริ่ม move หรือพูดคุย ทำความรู้จักอะไร ต้องเป็นไปอย่างระมัดระวังและสงวนท่าทีเป็นอย่างมาก
แต่ดูจะเป็นเรื่องน่ายินดีที่เราเห็นการยอมรับและเกิดขึ้นของความรักในวัยนี้ได้มากขึ้น
หลาย ๆ คู่ดูจะมีความสุข และสุขภาวะที่ดีขึ้น คือ สดใสสดชื่นขึ้นจากความสัมพันธ์ที่ดีในวัยที่คิดว่าความหวังผ่านไปหมดแล้ว
Trend เรื่องนี้น่าจะมาแรงพอสมควรทีเดียวค่ะ
และมากพอที่จะเห็น genre ของนิยาย แปะหัวไว้เลยว่า Aging Society
ความรักของวัยกลางคน และผู้สูงวัย
https://pantip.com/topic/41949054
ดิฉันไปเดินงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ
เจอนิยาย แปะมุมบนขวาว่า Aging Society
งง ๆ ว่ามันคืออะไร
ถึงเพิ่งมาพบว่า อ้อ...เป็นนิยายที่ตัวเอกหญิงเริ่มมีอายุแล้ว (ในเรื่องที่ว่านี้ นางเอกอายุ 40 กลาง ๆ แล้วนะคะ)
ตัวเอกชายรุ่นหนุ่มก็สามสิบกลาง ๆ ตัวเอกชายรุ่นใหญ่อายุหกสิบกว่า
คือ จะมีหนังสือประเภทที่บอกเล่าความรักของผู้สูงวัย
ซึ่งเป็นเรื่องที่แหวกขนบไปจากหนังสือนิยายสมัยก่อน ที่มักเล่าเรื่องราวตัวเอก พระเอก นางเอก เป็นวัยผู้ใหญ่ตอนต้น หรืออย่างมากก็ตอนกลาง
แต่ประเภทที่นางเอกน่าจะต้องคาดแว่นอ่านหนังสือไว้บนหัวตลอด ส่วนตัวเอกก็เริ่มผมสีดอกเลาแล้วนี่ น่าจะมีไม่มาก
เลยพลอยให้ดิฉันนึกอยากตั้งข้อสังเกต แสดงความเห็นแลกเปลี่ยนประเด็นความรักของผู้สูงวัยกับเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ หลาน ๆ ในนี้หน่อยค่ะ
ก่อนอื่นเลย ขอนิยามคำว่าผู้ใหญ่ หรือผู้(เริ่ม)สูงวัยก่อนนะคะ
ในที่นี้ ดิฉันจะหมายถึง คนอายุสัก 30 ปลาย ๆ จนถึงวัย 60-70 เลยนะคะ
คนส่วนใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนสมัยก่อน มักคิดว่า ผู้ใหญ่ (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พวกที่สี่สิบขึ้นไป อาจจะทำงานเพลินจนอยู่โสด หรือ แต่งงานแล้วมีเหตุให้ต้องเลิกราไป ผิดหวังกับความรัก ฯลฯ) ไม่สนใจความรักเชิงหนุ่มสาวอีกต่อไปแล้ว
คนกลุ่มนี้มักถูกมองว่า ควรหรือมักจะเข้าวัดสวดมนต์ ถือศีล ทำจิตทำใจให้สงบ
แต่ในความเป็นจริงที่ดิฉันเคยเห็นคือ กลุ่มผู้ใหญ่ ก็ไม่ได้จะชอบเข้าวัด นั่งสมาธิ เล่นไท้เก๊กเสมอไป
หลายท่านสูญเสียคู่ชีวิต (ไม่ว่าจะจากเป็นหรือจากตาย) และยังคงมีความปรารถนาลึก ๆ (แต่ไม่ถึงขนาดตะเกียกตะกาย) ที่จะมีแฟนใหม่เพื่อพูดคุยและใช้ชีวิตร่วมกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน คุยหรือทำงานอดิเรกที่สนใจร่วมกัน บางครั้ง สุ่มเสี่ยงต่อการถูกนินทาหรือค่อนขอดว่า อายุปูนนี้แล้ว ยังหาอีกหรือ ?
เพื่อนดิฉันอายุหย่อนว่าดิฉันหนึ่งปี ก็ถือว่าจะถึงห้าแยกปากเกร็ดแล้วค่ะ
ยังคงเจอคน profile ดี ในอายุที่เหมาะสม (คือห้าสิบกว่า) และเริ่มทำความรู้จัก คบกันมาได้สองสามปีแล้วอย่างราบรื่น
แม่เพื่อนอีกคน (คาดว่าอายุ 60 จะแตะเจ็ดสิบ) ยังเล่นเฟส ใช้ profile ปลอมคุยอยู่เลยค่า ^^
คุณอาท่านหนึ่งที่หน้าที่การงานดีมาก และลูก ๆ ของท่านก็เรียนจบทำงานอาชีพดี ๆ (ดูเหมือนจะมีลูกเป็นหมอสองสามคนนะคะ)
แต่งงานใหม่ตอนอายุ 70 กลาง ๆ กับสาวรุ่นหลาน
ความเป็นเพื่อน --- เป็นสิ่งที่ผู้ใหญ่ส่วนใหญ่มองหา ซึ่งกินความรวมไปถึงความจริงใจ การได้ใช้เวลาคุณภาพร่วมกัน พูดคุยหรือทำสิ่งที่สนใจร่วมกัน
ในวัยนี้ จึงมักโฟกัสที่ทัศนคติและความจริงใจมากกว่าคุณสมบัติอื่น ๆ
จริง ๆ กลุ่มวัยผู้ใหญ่นี่ถือว่าเป็นกลุ่มที่เปราะบางสำหรับเรื่องความสัมพันธ์มากนะคะ
เพราะมักมีหน้าที่การงาน ฐานะทางสังคม หรือวงศ์วานว่านเครือที่เกี่ยวข้องด้วยมาก
จะเริ่ม move หรือพูดคุย ทำความรู้จักอะไร ต้องเป็นไปอย่างระมัดระวังและสงวนท่าทีเป็นอย่างมาก
แต่ดูจะเป็นเรื่องน่ายินดีที่เราเห็นการยอมรับและเกิดขึ้นของความรักในวัยนี้ได้มากขึ้น
หลาย ๆ คู่ดูจะมีความสุข และสุขภาวะที่ดีขึ้น คือ สดใสสดชื่นขึ้นจากความสัมพันธ์ที่ดีในวัยที่คิดว่าความหวังผ่านไปหมดแล้ว
Trend เรื่องนี้น่าจะมาแรงพอสมควรทีเดียวค่ะ
และมากพอที่จะเห็น genre ของนิยาย แปะหัวไว้เลยว่า Aging Society