สวัสดีทุกคน มาเล่าเรื่องอีกแล้วเบื่อๆอ่ะ
ต้องบอกก่อนเลยนะคะว่าเรื่องที่จะเล่าคือไม่ใช่เรื่องผีนะคะ แต่มันคือช็อก ... เริ่มเลยคือ
เราเพิ่งเข้า มหาลัยปี1 แห่งนึงในภาคเหนือของประเทศไทย เราเรียนสายสุขภาพ ได้ห้องพักแห่งนึงตึกเป็นรูปตัวยู ห้องเราอยู่ปีกสุดเลยคือส่วนตัวมาก
เรามีเพื่อนที่เรียนคณะเดียวกันอีก 2 คนรวมเราเป็น 3 คน ส่วนตัวเราเป็นคนทำอาหารไม่เป็นแต่โชคดีที่มีเพื่อนทำอาหารเป็น
ทุกครั้งที่เราไม่ได้ไปเรียนมีวันว่างเราจะ รวมตัวกันทำอาหารกินกัน เพื่อนเราชื่อเอ และ บี ละกัน
หอเรา ก็จะมีพี่คนนึงที่เขาคอยเฝ้าหอ หอเราเป็นหอหญิงแต่พี่เขาเป็นผู้ชายนะ เจ้าของหอคือไว้ใจพี่เขามากเขาเป็นช่างไปในตัวด้วยจ้างทีเดียวทำงานได้หลายอย่างเลยเอางี้ละกัน. ทุกครั้งที่เอ ทำกับข้าวเสร็จพี่คนเฝ้าหอเขาก็เดินทาถูกจังหวะตลอด เราก็จะชวนเขากิน เขาก็กินบ้างไม่กินบ้าง ซึ่งเวลาที่กินก็จะกินในห้องเรา มันสนิทกันเลยอะ ตอนดึกๆเวลาเลิกงานหลัง 5 โมงเย็นพี่คนเฝ้าหอเขาจะไปนอนที่อื่นนะไม่ได้นอนในหอ
มีอยู่วันนึง ข้อความไลน์เราเด้ง ชื่อไลน์ว่า บ้านเหมียวศักดิ์ เราก็เอะใครอ่ะ ข้อความว่า
บ้านเหมียวศักดิ์ / สวัสดีจ้าวันนี้ไปเรียนไหมอ่ะ
เรา/ ไปจ้า ใครอ่ะ
บ้าน../ เราเหมียวเอง
เรา/ (ในความคิดเราอ้อเหมียวห้อง2 ซึ่งเราเรียนอยู่ห้อง3 โอเครู้เรื่องเพื่อนร่วมคณะเราเอง)
เรา/ โอเคเรากำลังจไปกินข้าวที่ โรงอาหารอ่ะเหมียวไปด้วยกันมั้ย ไปกินพร้อมกัน
บ้าน.../ ได้สิ เจอกันที่โรงอาหารนะ
เรา/ (ไปเจอเหมียวนั่งกินข้าวอยู่กับเพื่อนกลุ่มนึง ท่าทางกำลังจะอิ่มแล้ว) เราเดินเข้าไปหาเหมียว เอ้าเพิ่งคุยกันเมื่อกี้เอง อิ่มแล้วหรอ เหมียวพูดเหมือนยังไม่ได้กินข้าวเลยอะเมื่อกี้
เหมียว/ อะไรอ่ะแอม เรายังไม่ได้คุยกันเลยนะ แอมพูดเรื่องไรอ่ะ
เรา / เอ้า งงเด้อ เอ้าก็เรานัดกันมากินข้าวเมื่อกี้ไงที่คุยกันในไลน์ (เราเลยถามเหมียวว่า ไลน์เหมียวคืออันไหน สรุปไม่ใช่อันที่คุบกับเราจ้า งง เลยเด้อ ใครอ่ะ มาสวมรอยเป็นเหมียวแล้วมาคุยกับเราเห้ยใครอ่ะ)
แล้วข้อความจากไลน์ บ้านเหมียวศักดิ์ก็ยังส่งข้อความมาต่อเนื่องเช่น
วันนี้เธอไม่อยู่ห้องหรอเราไปหาเธอที่ห้องเราไม่เห็นเธอเลยอะ, เธอห้องเธอ wifi ช่วงนี้มันไม่ค่อยแรงนะเจ้าของหอกำลังเปลี่ยนอันใหม่ให้นะใจเย็นๆหน่อยนะช่วงนี้, กินข้าวรึยังอ่ะ เมื่อวานเราเห็นเพื่อนเธอมาหาที่หอแต่ว่าเธอไม่อยู่ห้องอ่ะเธอไปไหนหรอ
เห้ยแกรมันงง มากว่าคนนี้เป็นใครทำไมถึงรู้เรื่องหอเรา จากนั้นเราก็บล็อกไปเลยไม่สนใจ พวกโรคจิต จนถึงวันที่เราเรียนถึงปี 4 และเราต้องย้ายของออกหอ พี่คนเฝ้าหอเขาบอกว่าค่าใช้จ่ายตอนที่เราออกต้องจ่ายมีอะไรบ้าง พี่เขาบอกว่าส่งไลน์มาหาเราอ่ะไม่เห็นเราตอบเลย เราก็เอะ ไม่เห็นข้อความนะคะพี่ แต่เอะเรามีไลน์กันด้วยหรอคะ พี่เขาบอกมีสิพี่แอดเราไปอ่ะ เราก็ดูๆหาๆ เอาเบอร์พี่มาแอดใหม่สิคะ และในที่สุดข้อความก็เด้งขึ้นมาชื่อไลน์ว่า บ้านเหมียวศักดิ์
เราช็อกมาก หน้าชา ชาขึ้นไปถึงหัวเลย ขาแข็ง งง มึน เหมือนโดนตีหัวมา10 รอบเธออออออ
ภาพทุกอย่าง ข้อความทุกอย่างมันวนเข้ามาในหัวเรา
คือที่ผ่านมาเรื่องราวทั้งหมดคือ เราก็ทำกับข้าวกันชวนพี่เฝ้าหอมากินข้าวที่ห้องปกติ นั่งคุยนั่งเล่นกันปกติแต่ไม่เคยอยุ่กันสองต่อสองนะ จะมีเพื่อนเราครบแก๊งตลอด เรื่องราววนเวียนกันเยอะมาก พี่เขามาชมห้องเราว่าสะอาดนะ ห้องอื่นไม่ค่อยสะอาดเลยของรกนั่นนี่ เราตากผ้าเราใส่ชุดนอนพี่เขามายืนคุยด้วยปกติ ของในห้องเราพังพี่เขาเข้ามาซ่อมของให้ในตอนเช้าที่เรา ยังไม่ตื่นจากที่นอน คือเหมือนเราปกติกันปกติเลยอะ
แล้ววันนี้วันที่เราได้รู้ความจริง เรามึนมาก เธอเนียนมาก เธอมันเป็นผี เธอหบอกเรามาก
อยากจะบอกทุกคนว่า น้องๆที่กำลังจะขึ้นมหาลัย ต้องดูแลตัวเองดีดีนะคะ อย่าไว้ใจใครง่ายๆเด็ดขาดเราต้องมีเพื่อนนะ จะได้เป็นหูเป็นตาช่วยสอดส่องดูแลเรานะคะ เรื่องราวของเราก็จบแล้วววววววว
พี่เฝ้าหอสุดสยองมารู้ทีหลังตกใจมาก ช็อคมาก
ต้องบอกก่อนเลยนะคะว่าเรื่องที่จะเล่าคือไม่ใช่เรื่องผีนะคะ แต่มันคือช็อก ... เริ่มเลยคือ
เราเพิ่งเข้า มหาลัยปี1 แห่งนึงในภาคเหนือของประเทศไทย เราเรียนสายสุขภาพ ได้ห้องพักแห่งนึงตึกเป็นรูปตัวยู ห้องเราอยู่ปีกสุดเลยคือส่วนตัวมาก
เรามีเพื่อนที่เรียนคณะเดียวกันอีก 2 คนรวมเราเป็น 3 คน ส่วนตัวเราเป็นคนทำอาหารไม่เป็นแต่โชคดีที่มีเพื่อนทำอาหารเป็น
ทุกครั้งที่เราไม่ได้ไปเรียนมีวันว่างเราจะ รวมตัวกันทำอาหารกินกัน เพื่อนเราชื่อเอ และ บี ละกัน
หอเรา ก็จะมีพี่คนนึงที่เขาคอยเฝ้าหอ หอเราเป็นหอหญิงแต่พี่เขาเป็นผู้ชายนะ เจ้าของหอคือไว้ใจพี่เขามากเขาเป็นช่างไปในตัวด้วยจ้างทีเดียวทำงานได้หลายอย่างเลยเอางี้ละกัน. ทุกครั้งที่เอ ทำกับข้าวเสร็จพี่คนเฝ้าหอเขาก็เดินทาถูกจังหวะตลอด เราก็จะชวนเขากิน เขาก็กินบ้างไม่กินบ้าง ซึ่งเวลาที่กินก็จะกินในห้องเรา มันสนิทกันเลยอะ ตอนดึกๆเวลาเลิกงานหลัง 5 โมงเย็นพี่คนเฝ้าหอเขาจะไปนอนที่อื่นนะไม่ได้นอนในหอ
มีอยู่วันนึง ข้อความไลน์เราเด้ง ชื่อไลน์ว่า บ้านเหมียวศักดิ์ เราก็เอะใครอ่ะ ข้อความว่า
บ้านเหมียวศักดิ์ / สวัสดีจ้าวันนี้ไปเรียนไหมอ่ะ
เรา/ ไปจ้า ใครอ่ะ
บ้าน../ เราเหมียวเอง
เรา/ (ในความคิดเราอ้อเหมียวห้อง2 ซึ่งเราเรียนอยู่ห้อง3 โอเครู้เรื่องเพื่อนร่วมคณะเราเอง)
เรา/ โอเคเรากำลังจไปกินข้าวที่ โรงอาหารอ่ะเหมียวไปด้วยกันมั้ย ไปกินพร้อมกัน
บ้าน.../ ได้สิ เจอกันที่โรงอาหารนะ
เรา/ (ไปเจอเหมียวนั่งกินข้าวอยู่กับเพื่อนกลุ่มนึง ท่าทางกำลังจะอิ่มแล้ว) เราเดินเข้าไปหาเหมียว เอ้าเพิ่งคุยกันเมื่อกี้เอง อิ่มแล้วหรอ เหมียวพูดเหมือนยังไม่ได้กินข้าวเลยอะเมื่อกี้
เหมียว/ อะไรอ่ะแอม เรายังไม่ได้คุยกันเลยนะ แอมพูดเรื่องไรอ่ะ
เรา / เอ้า งงเด้อ เอ้าก็เรานัดกันมากินข้าวเมื่อกี้ไงที่คุยกันในไลน์ (เราเลยถามเหมียวว่า ไลน์เหมียวคืออันไหน สรุปไม่ใช่อันที่คุบกับเราจ้า งง เลยเด้อ ใครอ่ะ มาสวมรอยเป็นเหมียวแล้วมาคุยกับเราเห้ยใครอ่ะ)
แล้วข้อความจากไลน์ บ้านเหมียวศักดิ์ก็ยังส่งข้อความมาต่อเนื่องเช่น
วันนี้เธอไม่อยู่ห้องหรอเราไปหาเธอที่ห้องเราไม่เห็นเธอเลยอะ, เธอห้องเธอ wifi ช่วงนี้มันไม่ค่อยแรงนะเจ้าของหอกำลังเปลี่ยนอันใหม่ให้นะใจเย็นๆหน่อยนะช่วงนี้, กินข้าวรึยังอ่ะ เมื่อวานเราเห็นเพื่อนเธอมาหาที่หอแต่ว่าเธอไม่อยู่ห้องอ่ะเธอไปไหนหรอ
เห้ยแกรมันงง มากว่าคนนี้เป็นใครทำไมถึงรู้เรื่องหอเรา จากนั้นเราก็บล็อกไปเลยไม่สนใจ พวกโรคจิต จนถึงวันที่เราเรียนถึงปี 4 และเราต้องย้ายของออกหอ พี่คนเฝ้าหอเขาบอกว่าค่าใช้จ่ายตอนที่เราออกต้องจ่ายมีอะไรบ้าง พี่เขาบอกว่าส่งไลน์มาหาเราอ่ะไม่เห็นเราตอบเลย เราก็เอะ ไม่เห็นข้อความนะคะพี่ แต่เอะเรามีไลน์กันด้วยหรอคะ พี่เขาบอกมีสิพี่แอดเราไปอ่ะ เราก็ดูๆหาๆ เอาเบอร์พี่มาแอดใหม่สิคะ และในที่สุดข้อความก็เด้งขึ้นมาชื่อไลน์ว่า บ้านเหมียวศักดิ์
เราช็อกมาก หน้าชา ชาขึ้นไปถึงหัวเลย ขาแข็ง งง มึน เหมือนโดนตีหัวมา10 รอบเธออออออ
ภาพทุกอย่าง ข้อความทุกอย่างมันวนเข้ามาในหัวเรา
คือที่ผ่านมาเรื่องราวทั้งหมดคือ เราก็ทำกับข้าวกันชวนพี่เฝ้าหอมากินข้าวที่ห้องปกติ นั่งคุยนั่งเล่นกันปกติแต่ไม่เคยอยุ่กันสองต่อสองนะ จะมีเพื่อนเราครบแก๊งตลอด เรื่องราววนเวียนกันเยอะมาก พี่เขามาชมห้องเราว่าสะอาดนะ ห้องอื่นไม่ค่อยสะอาดเลยของรกนั่นนี่ เราตากผ้าเราใส่ชุดนอนพี่เขามายืนคุยด้วยปกติ ของในห้องเราพังพี่เขาเข้ามาซ่อมของให้ในตอนเช้าที่เรา ยังไม่ตื่นจากที่นอน คือเหมือนเราปกติกันปกติเลยอะ
แล้ววันนี้วันที่เราได้รู้ความจริง เรามึนมาก เธอเนียนมาก เธอมันเป็นผี เธอหบอกเรามาก
อยากจะบอกทุกคนว่า น้องๆที่กำลังจะขึ้นมหาลัย ต้องดูแลตัวเองดีดีนะคะ อย่าไว้ใจใครง่ายๆเด็ดขาดเราต้องมีเพื่อนนะ จะได้เป็นหูเป็นตาช่วยสอดส่องดูแลเรานะคะ เรื่องราวของเราก็จบแล้วววววววว