เราดูเเย่ในสายตาเเฟนขนาดนั้นเลยหรอคะ

คือเเฟนเราน่ะเวลาทะเลาะชอบบอกเลิก เราก็เลิกนะ พอสักอาทิตย์นึงก็โทรมาพูดนู่นนี่นั้นเหมือนไม่ได้บอกเลิกเราอ่ะ เราก็ให้อภัยน่ะ เรามันคนใจอ่อนไง เค้าพูดดีด้วยหน่อยก็ใจอ่อนละ เเต่กลับมาคุยเหมือนเดิมสักพักเ

คือเรื่องที่ผมจะเล่าใันเป็นเรื่องเมื่อตอนผมบวชอยู่ช่วงปี 2014 บวชเรียนเป็นเณร อยู่ที่วัดนึงในชลบุรี ที่มีโบสกลางทะเล เรื่องของเรื่องคือที่เจอไม่ได้เจอครั้งเดียว เจอประมาณ 5 รอบได้ ยังจำได้เเม่นจนวันนี

สวัสดีค่ะ เริ่มเรื่องเลยครอบครัวเรามีแม่ พี่สาว อยู่ด้วยกัน3คนค่ะ เดิมทีเราไม่เคยต้องการความรักจากพ่อเลยค่ะ เพราะพ่อเราเลิกกับแม่ตั้งแต่10ขวบ พอเรา13เขาก็เสียค่ะ ตอนเขาเสียเราก็เสียใจค่ะเพราะมีความผูก

จะทำยังไงดีครับคือเราจะไปฝึกงาน ตอนแรกกะจะอยู่หอเดียวกับเพื่อนแต่เเฟนบอกว่าให้ไปอยู่กับเค้าเดี๋ยวเค้าจะช่วยหารค่าหอซึ่งเราโอเคมาก ไม่มีปัญหา แต่พอจะไปดูหอเเฟนลิสต์ชื่อหอมา ซึ่งเท่า

ตามหัวข้อเลยค่ะคือเราคุยกับคนที่มีแฟนเเล้วเเต่ในช่วงเเรกเราไม่ได้คิดอะไรนะคุยกันแบบเพื่อนแบบพี่กันมากกว่า เรากับเค้าทำงานด้วยกันเจอหน้ากันตลอดเค้าจะคอยมาบอกคิดถึง บอกฝันดี มันเลยทำให้เราหลงคารมณ์เค้า

คือ ตอนโทรคุยกันส่วนมากเเฟนจะพูดปกติค่ะเเต่จะมีบางครั้งที่อยู่ดีๆก็พูดไม่ดีใส่เราทั้งที่ยังไม่ทำอะไรเลย ยังไม่ได้ทะเลาะหรืออะไรตอนคบกันเเรกๆเราก็เงียบจนเราทนไม่ไหวเราเลยบอกเลิก เเฟนก็ถามว่าทำไมจะเลิก

.

ขอบคุณทุกคำตอบ คำเเนะนำของเพื่อนในกระทู้นะคะ หลังจากได้เอาความคิดของเพื่อน ๆ ไปถามเเฟน ว่าจะขอเวลาอีกสามเดือน เพื่อปรับความเข้าใจในเรื่องนี้ได้ไหม ? เเฟนกลับตอบมาว่า ไม่ได้ ... ไม่ยอม คือ จบ พอ เลิก

ก่อนอื่นเลยเราต้องบอกว่าเราอายุ33 ส่วนแฟนอายุ30 เราคบกับเขาเพราะไม่รู้ว่าเขามีเมีย ประเด็นมันอยู่ตรงนี้ ประเด็นเเรกเราออกมาได้แล้วนะคะ หนีจากเขามาแล้วรอบ1 พอเราเริ่มอยู่ได้แล้ว เขาทักกับมา จนสุดท้าย

คือเราคบกับเเฟนจะเกือบปีเเล้วพอทะเลาะกันเเฟนจะเลิกเเละขอเวลาส่วนตัวทั้งที่เราคุยกัยน้อยมากเเฟนบอกว่าเพื่อนเเนะนำมาว่าถ้าคบกับเราชีวิตจะตกต่ำ เราก็เลยถามเเฟนเราว่าทำไมไม่เชื่อมั่นกันเลย เเต่เเฟนบอกกับเ