ทำไงดี ยอมทนไปดีมั้ย ไม่อยากให้หลานนอนด้วย

คือเรื่องมันเป็นแบบนี้ บ้านเรามี 2 ห้องนอน คือ 1.ห้องเรา 2.ห้องพ่อกับแม่ ทีนี้พี่ชายเรา(ก่อนหน้านี้อาศัยอยู่ที่อื่น) พาแฟนพาลูกมาอยู่บ้านถาวร ซึ่งเราก็เลยต้องสละห้องเราให้ แล้วเราก็ย้ายไปนอนกับพ่อแม่ แต่หลาน(6ขวบ)เราไม่เอาพ่อแม่ตัวเองเลย มาติดแม่เราแทน ก็เลยต้องให้หลานมานอนด้วย ซึ่งห้องพ่อกับแม่ไม่ได้ใหญ่ มันอึดอัดไปหมดอะ แล้วคือเราต้องทำงานเช้า แต่ตี3หลานยังไม่นอน เล่นโทรศัพท์เสียงดังจนบางทีเราต้องหนีไปนอนหน้าบ้านแทน แรกๆมันก็ทนได้นะ แต่มันเป็นอย่างนี้2-3เดือนแล้วอะ เราไม่ไหวจริงๆ รู้สึกไม่สบายตัวเลย พอมันถึงขีดสุด เราก็เออคุยกับแม่ว่าให้หลานไปนอนอีกห้องได้มั้ย คือไม่ไหวจริงๆ เป็นช่วงที่เพลียมาก แต่แม่ก็บอกว่ากับหลานอะ ยอมๆไปเถอะ สงสารหลาน จนเราไม่รู้จะทำไงแล้ว เหนื่อยมาก ขอสงสารตัวเองก่อน

ใครผ่านมาเห็นคิดว่าเราควรทำไงดีคะ ตันแล้วจริงๆ

==============================

มาอัพเดทนะคะ พึ่งตกลงกันได้
เราได้ยื่นคำขาดกับแม่ว่าให้ย้ายหลานไปนอนอีกห้องกับพี่ชาย ถ้าไม่ทำ เราจะย้ายออกไปอยู่ที่อื่น กว่าจะคุยกันลงตัวกับแม่ เราได้คำเดิมกลับมาตลอดเลย "ทนๆไป กับหลานตัวเอง ไม่รักไม่สงสารบ้าง?" ฟังจนเอือม

บทสรุปคือแม่ไม่ให้เราย้าย แต่จะให้หลานไปนอนห้องนู้นแทน ถ้ารู้งี้เรายื่นคำขาดตั้งนานแล้ว ที่ผ่านมาระบายให้แม่ฟัง แม่ก็บอกแค่สงสารหลานๆๆ

===========
ล่าสุด
โดนด่าว่าเห็นแก่ตัว 555555555555