เหนื่อยใจครับ

อยากเป็นนวัตกร มีผลงานออกแบบเป็นสิทธิบัตร คิดทำตอนแรกด้วยความมุ่งมั่นมาก
    ยากตอนแรก ที่คิดว่าจะทำอะไร อย่างไรจึงจะเป็นจริงทำงานได้ และเป็นงานที่คิดใหม่ เกิดใหม่  
    ยากกว่าคือ ตอนที่คิดแล้วมาจดสิทธิบัตร นานมาก แก้แล้วแก้อีก ห้าปีเต็มและบางชิ้นนานจนลืม  ทิ้งไปก็เยอะ
    ยากที่สุดคือ ทำแล้ว ได้สิทธิบัตรแล้ว แต่ไม่รู้จะไปขายใคร เสนอใครก็ไม่รับ ขอดูรายละเอียดก่อน  แล้วเงียบ รัฐก็สนับสนุนให้มีพวกนี้เยอะๆ ทำเยอะๆ แต่คนทำๆแล้วเหนื่อยทั้งกายและใจ 

    ..คิดทำก็ยากแล้ว กว่าจะได้สิทธิบัตร ยากกว่า  พอจะหาที่ขาย เพื่อใช้งานจริง ..ยากที่สุด แล้วที่ว่า ประเทศชาติ จะพัฒนาได้จากเรื่องพวกนี้..เขาทำได้ไง  แค่ค่ารักษาสิทธิ์รายปีที่ต้องจ่ายจะเป็นหมื่นแล้ว..
         ....จากใจคนคิดเรื่องพวกนี้จริงๆครับ
              # ตอนแรกก็ตอนแรกก็ภูมิใจ..ตอนหลังรู้สึกเหมือนถูกหลอก..