ผู้ป่วยจิตเวช ไม่ยอมรับว่าป่วย ไม่ยอมไปรักษา

พอดีแม่ผม มีปากมีเสียง ไม่ฟังใคร ด่าทุกคนไปทั่ว คิดแต่ว่าคนนั้นคนนี้จะมาทำร้ายมาขโมยของๆตัวเอง อะไรๆก็คิดว่ามีคนมาขโมยหรือมาทำลายหมด และก็ด่าพ่อผมว่าไปเอากับคนนู้นคนนี้ ทั้งที่ไม่มีเลย คิดไปเองล้วนๆ พูดไรผิดใจนิดหน่อยก็ด่าโวยวายลากยาวเลยทีนี้ ลามไปหมดในบ้านนอกบ้าน เจอใครก็ด่าไปหมด ผมพยามอธิบายขอร้อง ทั้งกราบเท้าทั้งร้องไห้ ขอให้แม่เลิกคิดอคติเลิกด่า แต่แกก็ไม่ฟัง เคยไปรักษารอบหนึ่งแกกินยาละ มันเหมือนยาระงับประสาทอะครับ แม่ผมก็ไม่มีแรงมีแต่ง่วงนอน ร่างกายไม่สดชื่น แม่ผมเลยคิดว่าเอายาพิษให้แกกิน จากนั้นก็ไม่ยอมกินยา ไม่ยอมกินอะไรที่ตัวเองไม่รู้ที่มา ระแวงทุกคน ว่าจะมาทำร้าย ตอนนี้สุขภาพจิตแย่มากครับ คนที่โดนหนักคือพ่อผมสงสารพ่อมากครับ โดนไล่ออกจากบ้านโดนด่าโดนตีสารพัด แต่พ่อผมก็ยังอยู่เพราะว่าแม่เป็นแบบนี้พ่อเลยห่วงไม่อยากไปไหน ทุกวันนี้ญาตแทบไม่มีแล้ว ผมไม่กล้าไปเจอหน้าใครเลยครับ แม่ผมไปด่าไปว่าคนไว้เยอะ พ่อก็เป็นฝ่ายตามขอโทษ เสียเงินอีก แม่ผมแกไม่ยอมรับว่าป่วย ตั้งแต่ผมจับแกไปโรงบาลแกก็ไม่ไว้ใจผมอีกเลย (รอบที่ 2 )ไปนอนโรงพยาบาลอยู่ 3-4 วัน แม่ผมไม่โวยวายเลยเพราะไม่เจอคนที่รู้จัก ที่เคยด่า อยู่โรงบาลก็กินยาปกติ แล้วก็ขอกลับบ้านตลอด เวลาเจอหมอแม่ผมก็คุยปกติ หมอก็บอกว่าปกติ ผมก็เล่าเหตุการณ์ให้ฟัง หมอก็ให้แค่ยามาละก็ให้กลับบ้าน พอกลับบ้านแม่ผม ไม่ยอมกินยาบอกว่ายาพิษ ไม่ยอมกินอะไรที่เอาให้กินด้วย ทำกินเองหมด น้ำเอามาให้ก็เททิ้งหมด ซื้อมากินเอง สุขภาพจิตคนในครอบครัวตอนนี้แย่มากครับ