กระทู้นี้ขอระบายค่ะ

สวัสดีค่ะ เราอายุ 24 ปีแล้ว 🙂 แต่เราเป็นคนโลกส่วนตัวสูง ไม่ค่อยคบหาเพื่อน มีเพื่อนแค่ 2 คนเท่านั้น เวลาอยากเล่าเรื่องอะไรสักอยากให้คนรับฟังเราก็จะคิดว่า เราไม่สมควรที่จะเอาเรื่องเครียดของเราไปเล่าให้คนอื่นฟัง กลัวเค้าจะมาคิดเยอะเรื่องของเรา เลยอยากจะมาระบายในนี้ค่ะ 

เราทำงานตั้งแต่อายุ 16 ปี เป็นพนักงานเสริฟร้านอาหารตอนนั้นได้ชั่วโมงละ 38 บาท เลิกเรียนตอน 4 โมงเย็นก็มาทำงาน ทำงาน ทำงาน ทำงาน จนตอนนี้อายุ 24 ปี เรียนจบ ปวส ค่ะ ไม่ได้เรียนต่อด้วยภาระทางการเงิน เราเป็นคนหาเงินส่งตัวเองเรียนค่ะ ช่วงเด็กอาจจะมีขอแม่บ้าง แต่พออายุ 19 เราต้องดูแลค่าใช่จ่ายในบ้านคนเดียวทั้งหมด ทำแบบนั้นจนถึงตอนนี้ เราทำงานทุกวันไม่มีวันหยุด ไม่ทีเลยค่ะวันหยุด ถ้าหยุดก็ได้ค่ะ แต่ไม่ได้เบี้ยขยัน เราเคยอยากลางานสัก 2-3 วัน แต่แม่ก็บอกลาทำไม เสียดายเงินที่โดนหัก เราเลยบอกไปว่า อยากไปเที่ยวบ้าง แม่บอกไม่ต้องไปหรอก จะไปทำไม เสียเวลา เราเลยบอกไปว่า เราไม่เคยได้ใช้ชีวิตวัยรุ่นเลย ทำงานส่งให้ที่บ้านตลอด เราทำงานเช้า เลิก4ทุ่ม กลับบ้านนอน วนอยู่แบบนี้ จนตอนนี้เรารู้สึกว่าเราไม่ค่อยร่าเริงเลยค่ะ แต่ก็อย่างที่แม่ว่าค่ะ ขนาดทำงานแบบไม่หยุด ได้เงินเต็มๆ 15,000บาทต่อเดือน ยังไม่พอใช้เลย ถ้าหยุดไปคงจะช็อตทั้งเดือนแน่ๆ แต่เราก็อยากออกไปใช้ชีวิต อยากออกไปหาที่ ที่สวยๆ สบายใจ เราไม่รู้เลยค่ะว่าเราชอบอะไร อยากทำอะไร อยสกเป็นอะไร มีหลายๆอย่างที่อยากลองทำ แต่ด้วยไม่มีคนคอยซัพพอร์ต เราเลยไม่กล้าที่จะทำอะไร กลัวผิดพลาด กลัวที่บ้านไม่มีเงินใช้ เหนื่อยเหมือนกันค่ะ ไม่รู้ว่าชีวิตจะดีขึ้นหรือจะแย่ลงกว่านี้ 🥺