เราแค่อยากใช้ชีวิตของตัวเองแค่นั้นเอง

สวัสดีค่ะเราพึ่งจบจากป.6ตอนนี้เราพึ่งจะได้ที่เรียนม.1ที่รร.ประจำจว.ห้องGEPมาค่ะพ่อของเรามีลูกคนละแม่กับเราและแก่กว่าเรามากเขาเป็นหมอพ่อมักจะเล่าเรื่องของเขาตั้งแต่เราจำความได้เลยตั้งแต่เด็กเราชื่นชมพี่มากเราอยากเป็นเหมือนเขาแต่เราคิดผิดเราพูดว่าเราอยากเป็นหมอแต่เด็กป.3-5เราถูกติวเข้มเพราะพ่ออยากให้เข้าจภ.แต่เราไม่อยากเข้าแต่สุดท้ายป.6ก็ไปสอบแล้วก็ไม่ติดแต่รอบแรกเลยค่ะแล้วเขาก็มักจะบอกว่าเราเก่งกว่าพี่นะแต่เราขาดความมุ่งมั่นแต่เราไม่สนใจเพราะตอนนั้นเหมือนพ่อเอาเด็กป.5ไปสอบยังไงเราก็ไม่เข้าใจหรอกบทเรียนอะไรยังเรียนไม่จบเลยจนถึงตอนที่สอบห้องGEPเราตั้งใจมากสุดท้ายก็ติดเราคิดว่าสุดท้ายเราคงได้พ้นจากนรกซักทีแต่เพราะยังไงอยู่ห้องนี่ก็เรียนหนักแน่ๆไหนจะเรียนหลักสูตรบางอย่างของม.ปลายพวกฟิสิก เคมี ชีวะ ที่เห็นแล้วท้อเลยแต่ว่ามันยังไม่จบเราต้องอ่านหนังสือต่อเพื่อสอบนานาชาติวิทย์โดยพ่อให้เหตุผลว่าเวลายื่นใบพอดโพลิโอ้สำหรับหมอจะต้องมีผลงานซึ่งรู้เราสึกโกรธมากและเสียใจกดดันเราเกลียดๆตังเองที่เกิดมาพ่อบอกว่าตอนแข่งเราต้องได้อะไรกลับมาแต่เราไม่อยากทำเราไม่รู้ว่าตัวเองอยากทำอะไรเราแค่อยากใช้ชีวิตอย่างที่ต้องการค่อยๆพบสิ่งที่ตัวเองอยากทำแต่สุดท้ายเหมือนพ่อจะคาดหวังว่าเราจะต้องเป็นหมอเราเครียดมาตั้งแต่ป.3ร้องไห้หนักมากเราแค่อยากพักบ้างเราผิดมากหรอเราเกลียดตัวเองเกลียดทุกอย่างอยากหายไปจากโลกนี้แต่เราก็อยากอยู่ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบสำหรับคนที่อ่านมาจนถึงตอนนี้ขอบคุณที่อ่านข้อความของหนูนะคะ