เราควรทำไงดี

คือเราไม่รู้ว่าใครเป็นเหมือนเรามั้ย ที่แบบพ่อกับแม่ตามใจแค่บางเรื่อง แต่บางเรื่องที่ว่าคือมันไม่สำคัญอะไรเลย แต่เรื่องที่มันสำคัญมากๆท่านกลับไม่สนใจและเมินเฉย อุปกรณ์การเรียนใหม่ที่เราจำเป็นต้องใช้จริงๆ ท่านก็บอกว่ามันไม่จำป็นอะไรเลย เราเป็นคนชอบศิลปะแบบมากๆ และเราคิดว่าเรามีพรสวรรค์ในด้านนี้ แต่ในครอบครัวไม่ทีใครชอบเหมือนที่เราชอบเลย พอเราขอซื้ออุปกรณ์ท่านก็บอกว่า ศิลปะมันของเด็ก เธอน่ะโตไม่ต้องทำหรอก ได้ยินแบบนี้คือเราแบบนอยมากเลยค่ะ แต่ก็ไม่ใช่ครั้งเดียวหรอกค่ะ  จนกระทั่งตอนนี้คือเราขึ้นม.4แล้วเร่ก็เรียนสายการเรียนที่ท่านเลือกให้ ห้องพิเศษวิทย์ คณิต อังกฤษค่ะ เราก็ตั้งใจแบบตั้งใจมากๆค่ะ แล้วเราก็ติด เราดีใจมากเลยค่ะ แล้วเราเลยขอให้ท่านซื้อ Ipadให้ ท่านก็บอกว่ามันไม่จำเป็นในการเรียนเลย แล้วท่านก็บอกอีกว่า ดูพี่สิ พี่ยังไม่มีipadเลย(พี่เราก็เรียนสายเดียวกับเรานี่แหละค่ะ) แต่คือพี่เรามีโน๊ตบุ๊กค่ะ ซึ่งโน๊ตบุ๊กกับipadก็ไม่ค่อยต่างกันมากซักเท่าไหร่ค่ะ(สำหรับความคิดเรานะคะ) เวลาที่พี่ทำงานต่างๆพี่ก็ใช้โน๊ตบุ๊กทำตลอด เราก็มีงานเหมือนกันค่ะ แต่เราได้ทำแค่ในโทรศัพท์ขอเราเอง ซึ่งเครื่องนี้มันไม่ใช่เครื่องที่สเปกแรง แถมยังอืดด้วยค่ะ แต่พอเราจะเก็บตังซื้อipad แต่โทรศัพท์ของเราก็พังค่ะ ซ่อมเป็นรอบที่3แล้วค่ะ จนตอนนี้เครื่องรวน ค้างสุดๆค่ะ เราเลยอธิบายให้ท่านฟังว่ามันจำเป็นที่จะต้องใช้จริงๆ(คือท่านไม่ใช่คนที่ไม่เข้าใจเทคโนโลยีค่ะ) แต่ท่านก็แค่ตอบแบบเดิมคือบอกว่ามันไม่จำเป็น แล้วก็เมินเฉยทุกอย่าง เราแบบจนปัญญาแล้วจริงๆค่ะไม่รู้ว่าจะโน้มน้าวท่านด้วยวิธีไหน😭