เราเลี้ยงลูกลำเอียงหรอคะ?

ถ้าเสียดายแม่ควรเก็บไว้กินเองค่ะ พี่คนโตอาจไม่ได้คิดอะไรเพราะยังเด็ก แต่เราคนอ่านหรือเห็นรู้สึกว่าไม่ควรเป็นแบบนั้น ถ้าของใช้พอเข้าใจนะ แต่ของกินไม่ไหวค่ะ อ่านแล้วเราก็รู้สึกถึงความรักลูกไม่เท่ากันของคุณ (เป็นความรู้สึกส่วนตัว) ยิ่งมาเจอว่าลูกคนละพ่อด้วยแล้ว เราก็ไม่แปลกใจทำไมคุณทำแบบนั้น  

** ถึงจะรักลูกไม่เท่ากัน แต่ควรปฏิบัติให้เท่าเทียมกันตามความเหมาะสม

ไม่ลำเอียงหรอกครับ

อันนี้เป็นเทคนิคเลี้ยงลูกให้คนโตเกลียดคนเล็กแบบเนียนๆ

คุณมาถูกทางแล้ว แนะนำเลี้ยงแบบให้ลูกเกลียดแม่แบบเนียนๆ จะได้สมบูรณ์ยิ่งขึ้นครับ 😂😂

แล้วทำไมคุณแม่ไม่ทานของเหลือของลูกเองจะโยนให้ลูกคนโตทำไมคะ รังเกียจหรอคะ ตอบคำถามนี้เราทีค่ะ ลำเอียงสุดแล้ว ก็รู้จักโตเป็นผู้ใหญ่หน่อย อย่าทำตนเป็นผู้ใหญ่ไม่มีสำนึกค่ะ เดียวพอลูกคนโตโตอีกกว่านี้หาเงินได้นะ เราเชื่อเลยแม่ก็จะไปขอให้ช่วยน้องคนเล็กห่างกันเป็นสิปปีขนาดนี้ไม่เหลือ น้องเค้าหัวอ่อนดูแลตอนนี้ได้ ตอนยังวัยรุ่น ถ้าโตไม่อ่อนข้อให้แม่ขั้นสุด แม่ก็เตรียมใจลูกทิ้งได้เลยค่ะ ดูทรงละมีแค่สองทาง ถามจริงๆนะคะ ถ้าไม่รักลูกขนาดนี้ทำไมไม่ทำตัวเฉยๆกับลูกคนโต ดีกว่าเลือกปฎิบัติแบบนี้คะ ทำไมต้องเหมือนสร้างภาระให้ลูกคนโตคะ แม่มีความเป็นแม่ เป็นคน เป็นผู้ใหญ่ไหมคะ ถามตัวเองก่อนใครทำไรกับเราแบบนี้เราชอบไหมแค่นั้นแหละคะ ใจเขาใส่ใจเรา

ลำเอียงมากค่ะ ทุเรศมากด้วย ให้ลูกคนโตกินของเหลือของคนเล็ก

สภาพของเด็กเล็กกินเหลือนี่ไม่ได้น่าดูเลยนะคะ ตัวเราในอดีตในฐานะพี่ ถ้าให้กินของเหลือจากน้องเราคงจะยอมอด ไม่กินค่ะ และจะคิดว่าแม่ลำเอียงแน่ๆ ส่วนตัวเราในปัจจุบันคือตัวเก็บของเหลือลูกกินเลยค่ะ เพราะของที่ลูกกินเราก็เป็นคนทำเองแหละ จะทิ้งก็เสียดาย เลือกแต่ของดีๆมาทำ แต่ลูกเล็กอ่ะค่ะ บางทีก็ขยำเล่น หรือบางทีก็น้ำลายเลอะช้อน แต่เพราะเป็นลูกเราเองเลยไม่รังเกียจ

ในฐานะแม่ถ้าเสียดายของทำไม จขกท ไม่กินต่อจากลูกเองคะ?