คิดว่านิยายที่ดีจำเป็นต้องภาษาสวยหรือบรรยายด้วยคำที่สละสลวยไหม?

เราเป็นคนที่แต่งนิยายมาได้หลายปีแล้วล่ะแต่ว่าเราไม่ใช่คนที่บรรยายด้วยภาษาสวยๆเหมือนนักเขียนคนอื่นสักเท่าไหร่(เท่าที่เห็นผ่านตาและที่เคยอ่านมา) เราเลยสงสัยว่าในฐานะคนอ่านแล้วรู้สึกอย่างไงระหว่างนิยายที่ภาษาสวยบรรยายด้วยถ้อยคำที่ลึกซึ้งมีมติกับนิยายที่บรรยายด้วยถ้อยคำธรรมดาแต่เห็นภาพเหมือนกัน แล้วก็อีกอย่างคิดอย่างไงกับนิยายที่ใช้การบรรยายเหมือนเพื่อนหนังอ่านอยู่อารมณ์แบบพอฉากนี้ขึ้นเพื่อนก็พูดเสริมความเห็นออกมา และอีกการบรรยายที่เราคิดว่ามันน่าสนใจและอยากลองทำก็คือการเอาการบรรยายเหมือนเพือนั่งอยู่ข้างๆ+การบรรยายด้วยภาษาติดตลก
(เหตุการณ์สมมุติ1)
ชายหนุ่มเดินกลับมาด้วยหน้าตาที่ดูเศร้าหลังจากเขาได้เดินไปขอไลน์สาวที่อยู่โต๊ะถัดไป
.....นั้นไงดูทรงแล้วอกหักตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มแน่เลย......

(เหตุการณ์สมมุติ2)
พ่อเสือตัวตึงประจำกลุ่มเดินหน้าหงอยเป็นหมาโดนเมินหลังจากที่เขายึดอกพกความมั่นใจพร้อมโทรศัพท์ไปขอไลน์สาวที่โต๊ะถัดไป
.....ดูทรงแล้วไม่รอด.....
.....พ่อนักรักของฉันอกหักซะแล้ว.....

คนอ่านคิดอย่างไงกับการบรรยายทั้งสองแบบ ได้โปรดช่วยเราทีเพราะเราไม่สามารถแยกเองได้ว่าแบบไหนมันเหมาะการกันเราอยากได้มุมมองของนักอ่านที่เป็นผู้รับสาร
ปล.ใส่ความคิดเห็นได้เต็มที่เลย