ละลด (share)

@ ประเดิม ฉลอง มโน ตริตรอง ผยอง ละลง สราญ พระธรรม  "กระทำ" สิตรง กระจ่าง ประจง มุคง ละ"กู"

กลอนฉันท์เกณฑ์ : อย่างน้อยมี ลหุ ๑ คำ ในทุกวรรค กลอนฉันท์สาม @ ข้าจะมั่น....มุสรรค์สร้าง "ระทม"สร่าง....พิบัติ, พาล @ ละลด"กู....ลุรู้ขาน ผลิผ่องฌาณ...หาญ! สินำ @ "รัก" ริเ

สมาน(ะ)ฉันท์ ๔ (๑ บท มี ๔ วรรค รับสัมผัส ระหว่างบท ท้ายวรรค ๒) @ จะร่วงจะรุ่ง.....มุมุ่งลุฝัน ตระหนัก"ขยัน"..."ระทม"สบาย @ จะทุกข์จะสุข......จะรุกมิหาย พระธรรมขยาย.......ไสวนิรั

วารีลดหลั่น สมานฉันท์ ๕ ๖ ๗ ๘ @ สมานะฉันท์ ดล ประเจิดกมลไสว สันติ สงบ ผลิแผ่ไป เพื่อ"ระทม" สบาย! กระทำ จริง *** วารีลดหลั่น สมานฉันท์ ประสงค์ ให้เห็นถึง ประเด็น ไม่ ติดยึด/เคร่ง เกณฑ์ เพี

สมาน(ะ)ฉันท์ ๓ (๑ บท มี ๔ วรรค วรรคละ ๓ คำ รับสัมผัส ระหว่างบท ที่ ท้ายวรรค ๒) @ ลดผยอง...ตรองกระจ่าง มุ่งมุสร้าง.......สันติธรรม @ รู้ตระหนัก..."รัก"สิค้ำ มานะนำ..........กระทำจริง @ หล

ขอบคุณ คุณพี พูนสุข ที่ตั้งชื่อ ฉันท์ สมานฉันท์ (สะ-มา-นะ-ฉัน) ฉันทลักษณ์ : กลอน จำนวนคำแต่ละวรรค ตามแต่จะกำหนด โดยให้ ครุ ลหุ สลับกันไป ในทุกวรรค ส่ง-รับ สัมผัส แบบกลอน เว้น วรรค 3, 4 สัมผัส แบบฉั

ริเริ่ม : คมทวนคันธนู @ ธรรมต้อง มุมุ่ง"ทำ" ต้องนำ ลุล่วงไข ปัญหา สิใส่ใจ แก้ให้ ประเด็น"ตรง" "ตัวตน" ผยองนั้น ต้องมั่น ละลด"หลง" ผองผู้ ระทมจง "รับใช้&qu

@ จง มุมั่น ณ กาลสถาน เชื่อ สิขาน ธ สรรค์เพราะรัก หวัง ลุแมน "กระทำ" ประจักษ์ รัก "ระทม" ขจัด สิ"กู"  @ จง พินิจ ตริย้อน "กระทำ" เชื่อ  หวัง รัก

สมาน(ะ)ฉันท์ ๔ (๑ บท มี ๔ วรรค) (รับสัมผัส ระหว่างบท ที่ ท้ายวรรค ๒) @ จะร่วงจะรุ่ง.....มุมุ่งลุฝัน ตระหนัก"ขยัน"..."ระทม"สบาย @ จะทุกข์จะสุข......จะรุกมิหาย พระธรรมขยาย.......ไส

ฉันทลักษณ์ :- - รับ-ส่งสัมผัส แบบ กลอนสาม - เพิ่ม ลหุ ๑ คำ ทุกวรรค - ไม่บังคับสัมผัส วรรค๓ กับ วรรค๔ (ยึดแบบกาพย์, ฉันท์) เสนอ ๓ รูปแบบ คือ ๑) แบบ ทั่วไป