ขีดเส้นใต้

ท่ามกลางห้องกระจกเงากลาดเกลื่อน ฉันแนบฝ่ามือลงรอบคอของเธอ สวมวิญญาณวาทยกรเลิศล้ำ บัดนี้...บทเพลงแห่งเสียงประสานเริ่มต้นขึ้นแล้ว… ช้า! ช้า! อิสตรีเอ๋ย... ค่อย! ค่อย! ปลดปล่อยกรงขังนางแมวป่าว

ขออนุญาตไถ่ถามความคิดเห็น ผมเพิ่งเป็นนักกลอนยังอ่อนอยู่ ในเรื่องร้อยถ้อยรักมักพธู แต่ไม่รู้จะเขียนกลอนอ้อนอย่างไร ถ้าลำนำคำโบราณมันงานเก่า คิดว่าเธอคงเข้าใจไม่ได้ ถ้าคำฮิตติดปากก็กระดากใจ ไม่กล้าใช้บ

นี่เวลาค่ำแล้วดวงแก้วเอ๋ยอย่าช้าเลยจันทร์เพ็ญแก้วเห็นไหมพี่ลอยเรือคอยเร้ารับเจ้าไปร่วมชมเดือนน้ำใสสมใจปอง"มารับลมชมเดือนเป็นเพื่อนพี่เรือลำนี้นั่งเคียงเพียงเราสองสงบเงียบเยียบเย็นเป็นคู่ครองเป็นเ

ปิยะนุช เป็นคนที่ไม่มีใครพูดถึงเลย ทั้งที่เธอก็ทำหน้าที่ได้ดีพอสมควร จึงขอแต่งกลอนนี้เพื่อเป็นกำลังใจให้เธอสักหน่อยละกัน ขอชมแป้น ปิยะนุช เธอสุดยอด ช่วยเรารอด หลายหน ยลดูผ่าน เซฟแต้มให้ ไม่น้อย คอยจ