เราเลือกที่ฝึกงานที่อยู่ใกล้บ้าน เพราะจะได้ช่วยพ่อแม่ประหยัดตังค์ค่ารถ ค่อหอ ค่ากินอะไรแบบนี้ ตอนนี้ฝึกงานได้ 2 สัปดาห์แล้วค่ะ เรามาฝึกคนเดียวไม่ได้มากับเพื่อน แม่เราก็รู้จักกับเจ้าของร้าน วันนี้เจอลูกค้าคนนึง เราก็สวัสดีตอนที่เขาเข้ามา เขาก็ถามว่ากินข้าวรึยัง แล้วชวนไปกินก๋วยเตี๋ยว ถามว่าเคยไปกินมั้ย สักพักเขาก็ไปสั่งงานกับรุ่นพี่ รุ่นพี่ก็พูดว่างานเยอะอะไรทำนองนี้ บอกว่าผมทำงานคนเดียวไม่ทัน (ก็คือลูกค้าคนนี้รีบเอางาน เพราะเขานัดช่างไว้แล้วพน.) ลูกค้าก็บอกว่า จะหาใครมาช่วยดี รุ่นพี่ก็บอกว่าไม่อยากฝึกใครใหม่ ถ้าพอทำเป็นก็คุยกันรู้เรื่องหน่อย แล้วลูกค้าก็ถามต่อว่า แล้วตัวนี้ทำอะไรไม่ได้เหรอ(กำลังพูดถึงเราแล้วหันหน้ามาพูดกับเราด้วย เราได้แต่ยิ้มแห้งแต่ไม่ได้หันไปมอง) รุ่นพี่ก็พูดว่าตอนนี้ดีหน่อยมีคนช่วยออกแบบ(ก็คือเรา) พอก่อนที่ลูกค้าจะเดินออกไปที่รถ ให้รุ่นพี่ช่วยยกของที่รถที่พามาทำ ก่อนไปที่รถเขาก็พูดอีกว่าถ้าตัวนี้ทำอะไรไม่ได้ก็เอาออกเลย เก็บไว้ทำไม ก่อนเขาจะกลับเขาหันมาบอกเราว่ากลับก่อนนะ เราก็ยกมือสวัสดี เพราะเขาบอกว่าจะกลับแล้ว ถ้าไม่ไหว้เดี๋ยวจะดูไม่มีมารยาท ที่เราเสียใจก็คือลูกค้าเขาเรียกเราว่าตัวและพูดเชิงบอกว่าให้เราออกจากที่ฝึกงาน วันก่อนก็มาสั่งงานที่ร้าน เจ้าของร้านบอกให้เราออกแบบก็ได้ เขาก็บอกว่าให้ออกแบบให้รุ่นพี่ดีกว่า บอกว่าทำงานดีสุดยอดบอกเราอีกว่าให้พี่เขาสอนเดี๋ยวเก่ง ไม่ได้ว่าเธอไม่เก่งหรอกนะ พอตอนเย็นมีลูกค้าคนใหม่มาสั่งทำงาน บอกจะจ่ายตังค์เลย เราก็บอกเขาแล้วค่อยจ่ายก็ได้ค่ะ เขาบอกว่าที่ร้านอื่นคิดตังค์ให้เลยว่ากี่บาท แต่เราคิดไม่เป็น เพราะเขาไม่ได้สอน (ลูกค้าพูดว่าที่นี่เขาไม่ได้แบ่งงานเหรอ) เราเลยหันไปถามรุ่นพี่ที่ยุ่งปริ้นงานอยู่ เขาก็บอกให้เราดูว่าขนาดเท่าไหร่เอามารวมกัน แต่เราไม่รู้ต้องรวมยังใง ก็เลยถามรุ่นพี่อีก แล้วรุ่นพี่ก็คิดแบบประมาณๆให้ ลูกค้าก็จ่ายตังค์เลย
เราเป็นแค่เด็กฝึกงานไม่รู้ว่าเขาคิดตังค์ยังใง แล้วทั้งร้านมีลูกจ้างแค่คนเดียวก็คือรุ่นพี่ ที่ร้านมีพ่อแม่เจ้าของร้านช่วยอยู่ด้วย เจ้าร้านก็ไม่อยู่ซะส่วนใหญ่ เราควรหยุดฝึกงานดีมั้ย หาร้านที่พร้อมจะฝึกงานกว่านี้ บางวันเราไปทำก็ไม่มีความสุข แต่บางวันลูกค้าชมงานสวยเราก็ดีใจ หรือเป็นเพราะเราคิดมาก จิตใจบอบบางเกินไปรึเปล่า ช่วยให้คำแนะนำหน่อยนะคะ เราไม่อยากเจอเหตุการณ์แบบนี้อีก
ฝึกงาน เจอลูกค้าพูดแบบนี้รู้สึกแย่มากค่ะ
เราเป็นแค่เด็กฝึกงานไม่รู้ว่าเขาคิดตังค์ยังใง แล้วทั้งร้านมีลูกจ้างแค่คนเดียวก็คือรุ่นพี่ ที่ร้านมีพ่อแม่เจ้าของร้านช่วยอยู่ด้วย เจ้าร้านก็ไม่อยู่ซะส่วนใหญ่ เราควรหยุดฝึกงานดีมั้ย หาร้านที่พร้อมจะฝึกงานกว่านี้ บางวันเราไปทำก็ไม่มีความสุข แต่บางวันลูกค้าชมงานสวยเราก็ดีใจ หรือเป็นเพราะเราคิดมาก จิตใจบอบบางเกินไปรึเปล่า ช่วยให้คำแนะนำหน่อยนะคะ เราไม่อยากเจอเหตุการณ์แบบนี้อีก