ความกดดันจากครอบครัว

คำเตือน กระทู้นี้เป็นการระบายความในใจ
ผมอายุ 27 ใกล้เข้า 28 วันนี้ความรู้สึกของผม มันเริ่ม down ลงเรื่อยๆ หลังจากที่โดนครอบครัวกดดัน โดย พ่อ แม่ พี่ น้อง
มันเป็นเรื่องที่ ไม่น่าจะต้องทำให้ผมรู้สึก down ได้เลยแต่ว่า แย่เลยว่ะ เพียงแค่ไม่ต้องการที่จะไปธุระด้วยเพราะไม่อยากไป เพราะ เวลาไปมันก็จะมีปัญหาทะเลาะกัน เสียสุขภาพจิต เสนอความคิดอะไรไป ก็ไม่เคยจะฟังมันน่าเบื่อ ผมเบื่อ กับ ปัญหาชีวิต ครอบครัว เลย ไม่มีการนัดล่วงหน้า แล้วยังมีการคิดว่า สามารถควบคุมชีวิตผมได้ตลอดเวลา เขาต้องการให้ผมเข้าร่วมกิจกรรมครอบครัว แต่พอผมก็ปฏิเสธที่จะเข้าร่วมกิจกรรมกับเขาในบางครั้งที่ผมไม่ได้อยากไป หรือ ผมอยากจะใช้เวลาดูหนัง ดูการ์ตูนเล่นเกมโง่ๆ ก็กลับกลายเป็นว่าต้องมาเถียงกันเสมอ ผมไม่รู้ว่าผมจะทนกับความรู้สึกแย่ๆแบบนี้ได้นานเท่าไรเหมือนกัน  สุดๆก็คือ เอาผมไปพูดเสียๆหายๆ และ คนๆ นั้นก็ดันเป็นแม่ของผมเอง พอพูดมากๆเข้า พี่ น้อง พ่อ ก็เริ่มจะคล้อยตาม ลูกตัวเองแท้ๆแต่ว่า พูดออกมาได้ยังไง ยกประเด็นว่า พี่ชายดูแลแม่ฉีดยาให้แม่ทุกวัน แล้วผมทำอะไร น้องชายป้อนข้าวแม่ทุกวันดูแลแม่ทุกวัน ส่วนผมทำอะไร ? ฮัลโหล ท้าวความก่อนแล้วกัน บ้านของเป็นครอบครัวธรรมเนียมคนจีน พ่อแม่ มีบ้านมีกิจการอยู่ 2 หลัง บ้านแรก พ่อ แม่ พี่ชาย น้องชาย อยู่ด้วยกัน แต่แม่ให้ผมย้ายมาดูแลกิจการให้บ้านอีกหลัง ซึ่ง แม่ก็จับผมแยกมาอยู่อีกบ้านหลังที่สองกับแฟน สิ่งที่แม่อยากให้ผมทำให้ก็คือ ไปบ้านไปเจอหน้าสัปดาห์ละครั้ง แต่ผมคิดว่าเป็นไปไม่ได้หรอก ที่ผมจะทำแบบนั้น มันต้องมีวันที่ผมไม่อยากไปบ้างสิ อยากอยู่กับตัวเองบ้าง แล้วนี่ก็บ้านของแม่เองแท้ๆ ผมคิดว่า เขาจะมาเมื่อไรก็มาสิอยู่ห่างกันแค่ 5km. เอง สิ่งที่แม่เอามาเปรียบเทียบให้ผมฟัง ฟังอย่างนี้เป็นคุณ คุณจะรู้สึกยังไงหรอครับ คือ แค่ฟังก็รู้สึกแย่แล้วไหมนะกับคำพูดแบบนี้ บางคนอาจจะคิดว่า 5km. เองไม่ได้ไกลเลยไปเจอหน้าทุกวันยังได้ ทำไมถึงได้ไปไม่ได้ เอาตรงๆ ระยะทางแค่ 5km. ผมไม่ได้มีปัญหาหรอก แต่เฮ่ ผมก็คนนะ ผมก็ลูกแม่ไง ทำไมผมไม่มีสิทธิ์ที่จะทำตามสิ่งที่ผมอยากทำในเวลาว่างหรอ วันหยุดตัวผมเองก็อยากพักผ่อน วันไหนผมอยากไปก็จะไปเอง ทำไมไม่เข้าใจ พยายามอธิบายไปก็ไม่เคยเข้าใจสิ่งที่ผมพูด ทุกคนพูดกับผมให้ผมทำตามในสิ่งที่เขาต้องการ แต่แฟนผมเขาก็ไม่โอเคที่จะต้องไปทุกวัน หรือ อาทิตย์ละครั้ง เขาพูดว่าทำงานก็เหนื่อยแล้วอยากพักอยากมีเวลาส่วนตัว ซึ่งเวลาที่แฟนของผมไม่ไปด้วย เขาก็จะถามผมว่า ทำไมแฟนไม่มา ทำไมนู่นนี่นั่น ทำไมไม่มารังเกียจครอบครัวหรอ และผมก็เบื่อที่จะตอบคำถามซ้ำๆนี้ หลายๆครั้ง ประเด็นก็คือ ผมไม่อยากที่จะต้องมาตอบคำถามนี้ซ้ำๆ เลยไม่อยากไปเจอหน้าคนที่บ้านแล้ว นานๆทีค่อยเจอกัน ซึ่งในส่วนนี้ผมไม่สามารถพูดกับใครได้เลย เพราะ แต่ละฝ่ายผมก็แคร์พอๆกัน แล้วก็เกิดความคิดว่านี่มันเป็นช่วงเวลาหลังแต่งงานที่ผมรู้สึกว่าแย่เลย ผมไม่รู้จะทำยังไงต่อ กับปัญหาโง่ๆนี้แล้ว มันเริ่มเป็น Toxic กับผมมากขึ้นทุกวันๆ ได้แต่หวังว่าสักวันครอบครัว และ แฟนจะเข้าใจผมบ้าง ผมไม่รู้หรอกว่าผมจะสามารถทนกับความรู้สึกนี้ได้อีกนานเท่าไร