คือว่า เราเคยอยู่กลุ่มเดียวกันทั้งหมดรวมถึงเพื่อนสนิทเราที่คบมา6ปีด้วย ผ่านอะไรมาด้วยกันตั้งเยอะ แต่ว่าวันนึงเราออกมาจากพวกมัน เพราะว่าเราโดนกระทำหลายๆอย่าง เอารัดเอาเปรียบ เรื่องมันเริ่มจาก เรากู้กยศ เงินออกเราต้องให้แม่เอาไปใช้หนี้และทำอะไรที่เราอยากทำอีกหลายอย่าง แล้วด้วยความสนิทใจเราบอกเพื่อนในกลุ่ม วันนึงอีพ. มันได้มายืมตังเรา 1พัน เราจึงบอกว่าเราต้องให้แม่และทำธุระ ถ้าเหลือจะให้ยืม ดีกว่าไม่พอใช้ จากนั้นมาเราก็ไม่ได้ให้ ผ่านมา3วัน พวกอีพ. เริ่มตีตัวออกห่าง เราจึงถามว่าเป็นอะไร อีพ.บอกว่ายังไม่รู้ตัวอีกหรอ เห็นแก่ตัว ไปบอกเพื่อนๆในกลุ่มต่อ ว่ากูแกล้งยืมไปงั้นแหละดูใจคน แล้วเพื่อนในกลุ่มก็รุมด่าว่าเราสารพัดทวงบุญคุณ ไม่มีใครอยู่ข้างเราเลย เราดิ่งมาก เราไม่เหลือใคร มีแค่พวกเขามาตลอด จนเราอยากย้ายออกหอเลยค่ะ หนีไปหาพี่เราที่อยุธยา เรายอมพวกเขาจนกลับมาดี พอคุยเรื่องนี้ กลับบอกว่าโกรธที่เราให้ตังค์แม่ ทำไมไม่ให้พ่อที่อยู่ด้วย คือแม่เราจำเป็นค่ะ อีกอย่างเค้าคือแม่เรา แม้กระทั่งเพื่อนสนิทที่บอกอยู่กลาง แต่ก็อยู่กับพวกนั้นมากกว่าเทไปฝั่งนั้นเพราะเราตัวคนเดียว เราไม่ได้ดีเลยค่ะ แต่เราไม่เคยทำนิสัย

ๆใส่เพื่อนเลย เรายอมเพื่อนตลอด เข้าข้างเพื่อน ส่วนตัวเราไม่มีผลประโยชน์อะไรเลยค่ะ ไม่มีรถ มีแต่ใจล้วนๆเลย เงินเราไม่ใช่ไม่เคยให้ยืมนะคะเราให้ยืม100 200 เราให้มาตลอด ในกลับกันที่ถ้าเราไม่จำเป็นเราไม่เคยยืมตังค์ใครเลยยืมแต่เพื่อนสนิทคนเดียว พอจากเรื่องนี้มา ทุกอย่างเปลี่ยนไปเลยค่ะ ไม่แคร์เรา ทำไรไม่พอใจก็วีนใส่ เอาแต่ใจกันทั้งนั้น เอาตัวเองเป็นใหญ่ ใครเด่นกว่าไม่ได้ ใครเตือนไม่ฟัง จนเราทนไม่ไหว เรื่องมันมีเยอะมากค่ะ เราใช้เวลาทบทวนมานานมาก จนเราแทบจะกลายเป็นโรคซึมเศร้า พอพวกมันรู้มันบอกเราเป็นบ้าจะพาไปหาหมอจิตเวช แทนที่จะปลอบเรา จากนั้นเราตัดสินใจออกมาด้วยเหตุผลครั้งสุดท้ายที่เราโดนกระทำโดยที่เราไม่ผิด จากนั้นมาเราออกมาเงียบๆไม่ได้ไปด่ารึโวยวาย แต่กลับโดนหักหลัง พวกมันกลับไปดีกับคนที่เราเกียด ที่ด่ามาด้วยกัน แล้วกลับมาหาเรื่องเรา ๅคไปพูดกับคนอื่นว่าเราไม่ดี ทำนิสัยเสีย เล่าความจริงเราไม่ว่าค่ะ แต่ไปแต่งเรื่อง แล้วเพื่อนสนิทเราที่รู้ทุกอย่างมาตลอดเพราะเราเล่าให้ฟังทุกอย่าง เขาก็คิดแบบเรา แต่กลับยังคบอยู่แบบไม่มีเราไปเที่ยวทำไรเหมือนเดิม เราอึดอัดมากค่ะ เพราะถ้าเป็นเพื่อนเราโดนกระทำแบบนี้ เราคงเลือกเพื่อนเรา เพราะอยู่ด้วยกันแค่2คน ถ้าเรื่องนี้ที่เราออกมาเราผิดเราจะไม่คิดมากเลยค่ะที่เพื่อนสนิทเรายังอยู่กับมัน แต่นี้เราไม่ผิด แต่กลับเป็นฝ่ายที่ต้องออกมาอยู่คนเดียว ทั้งหมดนี้เป็นแค่เรื่องส่วนนึงที่เราเจอมา เราใช้เวลาทบทวนแล้วค่ะ ทุกคนคิดแบบไหนคะ เราควรทำใจยังไง หรืออยู่แบบไหนดีคะ เราเสียใจมาก คนกลางจริงหรอคะ
เพื่อนสนิทอยู่กับโจทย์ด้วยอยู่กับเราด้วย แล้วบอกอยู่กลาง ทุกคนคิดแบบไหนกันคะ