ทุกวัน วารดี (share)

สมาน(ะ)ฉันท์ ๔ (๑ บท มี ๔ วรรค รับสัมผัส ระหว่างบท ท้ายวรรค ๒) @ จะร่วงจะรุ่ง.....มุมุ่งลุฝัน ตระหนัก"ขยัน"..."ระทม"สบาย @ จะทุกข์จะสุข......จะรุกมิหาย พระธรรมขยาย.......ไสวนิรั

@ นำพรพระสู่ผู้ ....พากเพียร รักษ์โลกมุรู้เรียน ....รักค้น ยังประโยชน์ไป่หันเหียน ....เหห่าง วารใหม่ใฝ่ธรรมด้น ....ดับสิ้นกิเลสสลาย

@ เทศกาล ถืออด มหาพรต สี่สิบวัน กำหนด ลดตัณหา ตรวจสอบตน ดลธรรม รักเมตตา แผ่ผองหล้า สุขสันต์ ทุกวันไป

27. กมฺมุนา วตฺตตี โลโก สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม สัตว์โลกย่อมเนื่องด้วย....กรรมตน กรรมลิขิตชีวิตผล...........ก่อไว้ กรรมดีหากมีดล.............สุขร่ำ กรรมชั่วก่อทุกข์ให้.........ใคร่ร้ายมืดมน ผลก

@ "รักสามัคคี"คำ ธ ทรงย้ำแนะสั่งส อน เป็นขวัญเป็นแก่นพร ละแย้งย้อน ฤ ซ่อนกล @ ทรงหวังเป็นหนึ่งเดียว กระแสเชี่ยวพลังดล นำไทยได้พูลผล ประจักษ์หนสวรรค์พลัน รำลึกในพระมหากรุณาธิคุณ ห

@ สิ้นปี ลุวารวัน สติพลัน พิจารณ์ตน ธรรมา ประพฤติดล ผลิ(ผะ-หลิ)ผล ฤ อย่างไร @ ฤๅหลง ระเริงสุข สิสนุก ละ"รับใช้" ผู้ทุกข์ ระทมใจ บ่ระลึก แหละเหลียวแล

สุ จิ ปุ ลิ listen think inquire take note สุตะ ฟัง/อ่าน ชาญก่อเกิด จินตะ คิดเถิด ประเสริฐผล ปุจฉา ถามไถ่ ไขเล่ห์กล ลิขิต เขียนดล ชนสุขสบาย

@ สัตว์โลก โศกตรอมตรม...ทุกข์ระทม น้ำมือใคร ผู้ใด ก่อกรรมไว้..................โลกหมองไหม้ ทุกวารวัน @ เหตุขาด รักเมตตา.........ใช่ดินฟ้า แกล้งเดียดฉันท์ โลภหลง โกรธเกลียดกัน.....นำโทษทัณฑ์ พาบรรลัย

@ วาเลนไทน์ ใช่กุหลาบ ดอกสิบ,ร้อย ใช่หวานถ้อย เลือนราง พริบจางหาย ใช่เฮฮา หาสนุก เพียงเพื่อกาย ใช่ดูดาย ! ช่วยชน พ้นผองภัย @ วาเลนไทน์ ให้คะนึง ถึงความรัก เตือนตระหนัก รักแท้ ทั่ว !แค่ไหน รักแต่ตน มน