เดินหน้าไม่ได้ ก้าวถอยก็ลำบาก

เรามีความรัก ชาย ชาย เราเจอกันในแอปส้ม เราคุยกันมา1เดือน แต่ระหว่างนั้นพี่เขาก็พยายามจะมาขอมีอะไรด้วย แต่เราก็ไม่ยอมจนครบ 1 เดือนกับ10วัน เขาชวนเราไปปล่อยปลาเราก็เลยแปลกใจทำไมเราเจอมาเยอะคนนี้แปลกกว่าทุกคน (ปกติคนอื่นชวนแต่เข้าห้อง) ความคิดตอนนั้นก็คือแปลกใหม่ลองไป ก็ปล่อยปลาปกติแล้วก็ไปกินข้าวจนเขาขับรถออกมาบอกว่าปวดท้องขอไปเข้าห้องน้ำได้เปล่า เราก็ได้ดิ ขึ้นไปห้องเขาก็ทำธุระเสร็จเขาก็เริ่มมีอะไรเรา หลังจากนั้นเราไม่คิดว่าจะผูกมัดต่อ ก็ใีการคุยมาเรื่อยๆ จนเรากับเขาได้ไปไหนด้วยกัน ช่วงเย็นก็ไปกินข้าวด้วยกัน ทำทุกอย่างเหมือนแฟนแต่สถานะเราและเขาไม่ได้ให้อะไรกันพี่น้องระหว่างนั้นก็คุยมาเรื่อยๆเราก็แอบรักเขา หลงรักเขามาโดยตลอดตอนนั้นเราอายุ24 เขา30 เราพนักงานเอกชน เขาข้าราชการครูเราอยู่ไม่ไกลกันมากเขาอยู่บ้านพัก เราอยู่อพาร์ทเม้น ก็คุยกันมาเรื่อยๆจนเริ่มเขากันได้ ฟิวแฟนเลยแต่เขาก็มอบความซื่อสัตย์ให้เขาทั้งๆที่เขาก็ไม่ได้มอบให้เรา เขาก็แอบเล่นแต่เราก็คาดหวังกับเขาเยอะเกินไปจนทะเลาะกันบ่อยเพราะเราหวงและรักเขาพอเราเริ่มจับได้ เขาก็เริ่มระมัดระวังตัวเองเขาก็มานอนหับเราบ้างเราบอกเลยว่าเราเปย์เขาสุดๆมีไรซื้ออยากกินไรซื้อ  ให้เขาเกือบทุกอย่างที่เขาขอถามเราเต็มใจเพราะเรารักเขามั้ง555จนเรื่องแบบนี้เขาโป๊ะเขาบอกเราว่าจะกลับไปนอนบ้านพักแต่เราก็ไม่เชื่อ เขาก็เปิดแอปส้มนัดไประหว่างทางเราก็สร้างแอคใหม่ขึ้นมาเพื่อดูคงามเคลื่อนไหวทั้งให้เพื่อนช่วยเราด้วยอีเพื่อนพร้อมมากจนเขาวนรถกลับมาทางหอเราเราเลยแอ๊ะทะเบียนรถมันคุ้นๆเราเลยรีบโทรไลน์ว่ามาทำไรตรงนี้ไหนว่ากลับแล้วถึงแล้วเขาก็พูดไม่ออกเขาก็ขับรถหนีเราเราก็ขับตามเพื่อต้องการให้เขาพูดความจริงจนเราไปจอดเคลียกันเหมือนจะไม่ลงตัวเราก็บอกกลับเถอะๆยีนดีที่ได้รู้จักพอเช้าเข้าก็มาไม้เดิมทีกทายเราบอกขอโทษกับเรื่องที่เกิดจะเลิกเล่นแล้วเราก็เออให้อภัยดีมาได้พีกเดียวก็เอาอีกเข้าสู่ มกรา66 เราคิดเรื่องเขาจะไปไหนไปทำอะไรกับใครระแวงไปหมด ทำให้เราต้องหยุดงาน10ทิ้งทุกอย่างเพราะค่อยตามเขาเราร้องไห้เสียใจไปหาจิตแพทย์รักษาตัวเองเพราะคิดมากเราแบบขับรถตามแบบสะกดเลยว่าเขาถึงบ้านหรือเปล่า แล้วเราก็เห็นเขาสั่งถุงยางมา มันมี 10 ชิ้นปกติเรามีอยู่แล้วสำหรับเขาเราก็เริ่มคิดได้และเขาใช้ไป2ชิ้นเราก็ไปค้นดูเขาบอกว่าให้ นร ไป1อัน อีก1อันไปใช้แต่ไม่ได้สอดใส่เพราะไปเจอรุกเราแบบเข่าอ่อน เราก็ทะเลาะครั้งใหญ่จนเราก็เสียใจแต่เพราะเรารักเขามากก็ยอมเสีใจจนเราก็จะกลับหอพักเขาก็เลยบอกเราเข้ามาคุยกันก่อน เราก็ไปคุยแต่ก็คล้ายเดิมๆทุกวันนี้เขาก็ยังเล่นเขาบอกว่าเล่นไม่ได้นัดเราก็ไม่มีคงามเชื่อใจเขาแล้ว แต่เราอยากออกมาออกมาไม่ได้เพราะเรารักเขามากเสียใจเพราะเขาล้วนๆเรื่องอื่นเราไม่เคยเสียใจปล่อยผ่านตลอดมีทางไหนบ้างที่เราจะออกมาจกเขา หมือนเราก็รู้ว่าถ้าเราออกมาเร็วยช้าบังไงก็เสียใจแต่เหมือนจิตใจสำนึกโต้แย้งว่าอย่าออกมาเดียวจะเสียใจ เราก็อยู่มาจนตอนนี้เขาใจร้ายกับเราเยอะมาก เราเองแหละที่รู้สึกกมากกว่าเขา ทุกวันนี้ก็ระแวงจนเราเองไม่รักตัวเองทิ้งงานเพื่ออยู่กับเขา แอบไปดูความเคลื่อนไหว ต่างๆแต่เมื่อก่อนเราแอบเห็นเขากดรหัสแต่เขาเปลี่ยนใหม่ทำให้เราล่วงข้อมูลไม่ได้เราทำทุกอย่างเพื่อล่วงข้อมูลเราหยุดลางานเพื่อนที่จะมาล่วงข้อมูลในวันราชกาลเขาก็เหมือนจะรู้หาช่องทางเก็ยอะไรหลายๆซ่อนไม่ให้เราเห็น