สวัสดีค่ะ
เรามีคำถามค่ะ เริ่มเรื่องราวก่อนนะคะ คืองี้แฟนเราเขาไปฝึกพลร่ม ใช้เวลาฝึก1เดือน แต่ในระหว่างนั้นเราก็รอเขานะคะเราไม่คุยกับใคร ว่างหนังจากอ่านหนังสือก็คือทักหาเขา รู้ว่ายังไงเขาก็ไม่ตอบเพราะไม่ได้ใช้โทรศัพท์ จนวันเสาร์อาทิตที่หนึ่งของการฝึกเขาติดต่อมาเราก็คุยกันปกติ จนวันที่25 กุมภา เป็นวันเกิดเราเขาก็ทักมาพอเหมาะกับการที่เขาอนุญาตให้ใช่โทรศัพท์ ซึ่งเขาถามมาคำถามหนึ่งว่า เราสามารถที่จะใช้ชีวิตด้วยกันได้ใช่ไหม ประมาณแบบว่าเราไปหากันได้ใช่ไหม เราก็บอกว่าได้ แล้วเราก็เลยถามเขาว่าหลังจากฝึกจบจะไม่ทิ้งกันใช่ไหม เขาบอกว่าไม่ทิ้งแน่นอน นั้นแหละ เราอยู่ไกลกัน จนหลังจากเขาฝึกจบ เขาก็เริ่มไม่ค่อยคุยกับเรา จนวันที่5มีนา เขาก็ทักมาบอกว่าเราอยู่ห่างไปไหม คือเราไม่ได้เจอกันไง ในคงามคิดเราเราคิดว่าเขาคงอยากได้คนที่อยู่ใกล้มากกว่า เราบอกกับเขาไปว่า พอประสบความสำเร็จก็จะทิ้งกันเพียงเพราะระยะทางหรอ เราเข้าใจเขานะ เขามีหย้าที่ของเราเราก็ปล่อยให้เขาทำให้เต็มที่เขาอยากทำไรเราสนับสนุนมากๆ ส่วนเรามีหน้าที่ของเรา เราก็จะทำหน้าที่ของเราให้ดี เราจะประคองมันไปเอง ถ้าคนหนึ่งคนมันไม่หนักแน่นในเรื่องนี้มากพอมันจะไปกันรอดหรอ เขาไปปรึกษาแม่ปรึกษารุ่นพี่ แต่เขาไม่ได้เอาความรู้สึกเอาความคิดเขามาตัดสินใจเลย อยู่ๆเขาก็ทิ้งเราไปดื้อๆ สรุปคือ
1)เราผิดไหมที่เราอยู่ไกล
2)เราควรปล่อยเขาไปไหม
3)เราควรทำยังไง
ขอบคุณสำหรับคำตอบล่วงหน้านะคะ
รอคนฝึก
เรามีคำถามค่ะ เริ่มเรื่องราวก่อนนะคะ คืองี้แฟนเราเขาไปฝึกพลร่ม ใช้เวลาฝึก1เดือน แต่ในระหว่างนั้นเราก็รอเขานะคะเราไม่คุยกับใคร ว่างหนังจากอ่านหนังสือก็คือทักหาเขา รู้ว่ายังไงเขาก็ไม่ตอบเพราะไม่ได้ใช้โทรศัพท์ จนวันเสาร์อาทิตที่หนึ่งของการฝึกเขาติดต่อมาเราก็คุยกันปกติ จนวันที่25 กุมภา เป็นวันเกิดเราเขาก็ทักมาพอเหมาะกับการที่เขาอนุญาตให้ใช่โทรศัพท์ ซึ่งเขาถามมาคำถามหนึ่งว่า เราสามารถที่จะใช้ชีวิตด้วยกันได้ใช่ไหม ประมาณแบบว่าเราไปหากันได้ใช่ไหม เราก็บอกว่าได้ แล้วเราก็เลยถามเขาว่าหลังจากฝึกจบจะไม่ทิ้งกันใช่ไหม เขาบอกว่าไม่ทิ้งแน่นอน นั้นแหละ เราอยู่ไกลกัน จนหลังจากเขาฝึกจบ เขาก็เริ่มไม่ค่อยคุยกับเรา จนวันที่5มีนา เขาก็ทักมาบอกว่าเราอยู่ห่างไปไหม คือเราไม่ได้เจอกันไง ในคงามคิดเราเราคิดว่าเขาคงอยากได้คนที่อยู่ใกล้มากกว่า เราบอกกับเขาไปว่า พอประสบความสำเร็จก็จะทิ้งกันเพียงเพราะระยะทางหรอ เราเข้าใจเขานะ เขามีหย้าที่ของเราเราก็ปล่อยให้เขาทำให้เต็มที่เขาอยากทำไรเราสนับสนุนมากๆ ส่วนเรามีหน้าที่ของเรา เราก็จะทำหน้าที่ของเราให้ดี เราจะประคองมันไปเอง ถ้าคนหนึ่งคนมันไม่หนักแน่นในเรื่องนี้มากพอมันจะไปกันรอดหรอ เขาไปปรึกษาแม่ปรึกษารุ่นพี่ แต่เขาไม่ได้เอาความรู้สึกเอาความคิดเขามาตัดสินใจเลย อยู่ๆเขาก็ทิ้งเราไปดื้อๆ สรุปคือ
1)เราผิดไหมที่เราอยู่ไกล
2)เราควรปล่อยเขาไปไหม
3)เราควรทำยังไง
ขอบคุณสำหรับคำตอบล่วงหน้านะคะ