เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า พ่อผมรู้จักกับพระกลุ่มนึง และมักจะจ่ายเงินกับพระกลุ่มนี้มาที่หน้าบ้านผม แต่พ่อผมเข้าใจว่าเต็มใจจ่ายเงินทำบุญกับพระเหล่านี้ แล้วที่นี้พระกลุ่มนี้มาอีกรอบ แต่คราวนี้พ่อผมไม่อยู่บ้าน พระกลุ่มมานี้หน้าบ้านผมและมาขอเงินกับ ผมและ แม่บ้าน ที่บ้าน ตอนนั้น มี ผม แม่ แม่บ้าน (พ่อไม่อยู่) แม่บ้านเอาเรื่องนี้ไปบอกแม่ ผม แม่ผม แม่ผมบอกว่าให้ไปโกหกพระว่าติดต่อพ่อผมไม่ได้ (ผิดศีลข้อ 4 ) เพราะว่าแม่ไม่ได้ต้องการทำบุญกับพระเหล่านี้
ที่นี้ผมเอาเรื่องนี้ไปเล่าต่อกับคนอื่นๆ ผมจับอารมณ์ได้ว่า คนอื่นๆไม่ได้ให้ความสำคัญของศีล ข้อ 4 แต่ว่าให้ความสำคัญ กับการขอเงินของพระแทน
หมายถึงว่า ในทางทฤษฎี ที่เราเรียนมา ศีล 5 แต่ในทางปฏิบัติจริงกลับไม่ได้นำไปใช้จริงครับ
ทำไมในทางปฏิบัติ คนมักไม่ค่อยให้ความสำคัญในการรักษาศีลข้อ 4 การพูดโกหก
ที่นี้ผมเอาเรื่องนี้ไปเล่าต่อกับคนอื่นๆ ผมจับอารมณ์ได้ว่า คนอื่นๆไม่ได้ให้ความสำคัญของศีล ข้อ 4 แต่ว่าให้ความสำคัญ กับการขอเงินของพระแทน
หมายถึงว่า ในทางทฤษฎี ที่เราเรียนมา ศีล 5 แต่ในทางปฏิบัติจริงกลับไม่ได้นำไปใช้จริงครับ