เราเป็นเด็กกรุงเทพที่เกิดกรุงเทพพอเรียนมาจนถึงม.1เรามีเพื่อนมีความสุขมากแต่แม่มาบอกว่าต้องย้ายไปเรียนต่อต่างจังหวัดกระทันหันแต่เราไม่อยากไปแต่เราก็ต้องไป พอเรามาอยู่ที่นี่ม.2เราไม่ชอบโรงเรียนสังคมในโรงเรียนการสอนแย่ เราบอกแม่ แต่แม่บอกให้ทนเราทนจนจะจบม.3 มีปัญหากับแม่เรื่องเรียนทีแรกแม่จะให้ไปเรียนในเมืองแต่อยู่ๆก็มาเปลี่ยนใจให้เราเรียนที่เดิมต่อแต่เปลี่ยนไปเป็นห้องกิ๊ฟซึ่งเราก็รู้สึกว่ามันก็ยังแย่อยู่ดีเพราะสังคมในโรงเรียนยังเหมือนเดิมเราทนอยู่มา2ปีแล้วก็ยังไม่มีความสุข เคยขอแม่กลับไปเรียนที่กรุงเทพแต่เหมือนเขาจะหาข้ออ้างมาพูดเพื่อที่จะไม่ให้ไป
ต่อจากที่แม่จะให้เราเรียนห้องกิ๊ฟนะคะ เราก็ยอมแม่ค่ะไปซื้อใบสมัครสอบมาแต่เราไม่ได้อ่านเลยไม่รู้ว่าส่งใบสมัครตอนไหนพอมาดูอีกทีมันหมดวันส่งแล้วค่ะ พอแม่รู้เขาก็ด่าเราไม่รู้จะทำยังไง เรายอมรับนะคะว่าเราผิด จริงๆเราก็ต่อตานพอสมควรอยู่ค่ะเพราะเราไม่มีความสุชจริงๆเราอยากกลับไปเรียนที่กรุงเทพอยู่กับเพื่อนที่เราสนิทมากๆที่สุดของเรา เพราะเวลาเราคุยเรามีความสุขมากเราได้แค่คุยกับเขาทางออนไลน์และเห็นเพื่อนเราเล่นกิจกรรมที่โรงเรียนอย่างมีความสุข แต่โรงเรียนเราไม่มีเลย เราแค่อยากได้ความสุขของเราแบบตอนม.1กลับคืนมาเราที่เป็นเราคนเดิมที่มีความสุขมากๆเวลาไปโรงเรียนเท่านั้นเอง
ไม่มีความสุข
ต่อจากที่แม่จะให้เราเรียนห้องกิ๊ฟนะคะ เราก็ยอมแม่ค่ะไปซื้อใบสมัครสอบมาแต่เราไม่ได้อ่านเลยไม่รู้ว่าส่งใบสมัครตอนไหนพอมาดูอีกทีมันหมดวันส่งแล้วค่ะ พอแม่รู้เขาก็ด่าเราไม่รู้จะทำยังไง เรายอมรับนะคะว่าเราผิด จริงๆเราก็ต่อตานพอสมควรอยู่ค่ะเพราะเราไม่มีความสุชจริงๆเราอยากกลับไปเรียนที่กรุงเทพอยู่กับเพื่อนที่เราสนิทมากๆที่สุดของเรา เพราะเวลาเราคุยเรามีความสุขมากเราได้แค่คุยกับเขาทางออนไลน์และเห็นเพื่อนเราเล่นกิจกรรมที่โรงเรียนอย่างมีความสุข แต่โรงเรียนเราไม่มีเลย เราแค่อยากได้ความสุขของเราแบบตอนม.1กลับคืนมาเราที่เป็นเราคนเดิมที่มีความสุขมากๆเวลาไปโรงเรียนเท่านั้นเอง