โดนทางญาติกดดันครับ

เรื่องเกิดขึ้นเมื่อวานซืนครับ คือ ผมกับน้อง นั่ง กินข้าว ผม อายุ18-19  น้องผม 7-8 ขวบ ผมถามน้องว่าอยากได้ตุ๊กตาไหมเดี่ยวพี่ซื้อให้ น้องผมบอก เอา ผมเลยสั่งให้น้อง พอของมาส่งเมื่อวาน  ซึ่งผม ผมป่วย คนรับเป็นป้าผม เขาหยิบขึ้นมามาเเล้วถามเพื่อนให้มาหรอ  เขาถามวนอยู่อย่างงันครับ ว่า เพื่อนให้มาหรอ ตายเเล้วทำไมทำเเบบนี้ รู้ไหมทำเเบบนี้ผิด ไปให้ที่อยู่บนเฟส ไปเปิดตัวบนเฟสมันผิด เเล้วเพื่อนให้มาทำไม มียาบ้าติดมารึป่าว เเล้ว ป้าบอก ดูข่าวบางนะ ที่เรื่องยาบ้า  ป้าเขาพูดจนผมไม่ได้พูดเลยครับ ป้าเขาพูดเสร็จก็ไป เหมือนเรื่องจะโอเครขึ้น เเต่เมื่อกี้เลยครับ เวลา 4:40 เขาเดินมาถามผมยังไม่นอนหรอ ผมตอบพึ่งตื่นที่ป้ามาเคาะครับ ป้าเขาคงได้ยินเสียงเพลงที่ผมเปิดไว้ครับไม่ดังมากครับ  เรื่องของเมื่อกี้คือ ป้าบอกให้เอา ตุ๊กตามา เขาบอก กลัวทำเสน่ห์ ซึ่งผมถามเขาเอาไปไหน เขาบอกเอาไปทื้ง ผมเลยต้องทำใจทำตามเอา ตุ๊กตาที่ซื้อให้น้องไปทิ้ง เเล้ว ผมไม่พอใจ เลยใส่อารมณ์ตอนทิ้ง กับ ปิดประตู ครับ เเม่ผมเลยมาบอกป้าครับ ผมซื้อมาให้น้องเอง  ป้าก็เงียบไปสักพัก เขาก็พูด น่ากลัวนะเนี่ย ทำเเบบนี้ ผมถามทำอะไรครับ ผมถามอีก ใช่เรื่องที่ผมใส่อารมณ์ไหม ป้าเขาบอกว่าใช่ครับ  ผมเลยอธิบายไปครับ ผมรู้สึกไม่พอใจครับที่ต้องทิ้งตังที่ซื้อของให้น้อง ผมไม่ได้ขอให้เพื่อนส่งมาให้หรือไรครับ ผมซื้อมาเอง ป้าเขาก็เงียบ เเล้วบอก น่ากลัวเนี่ย  ผมเลยบอกเขา ถ้าเข้าใจซึ่งกันละกันก็จบครับ ป้าเขาก็เงียบเเล้วเขาเข้าห้องไปครับ

ผมอยากรู้ พอมีวิธีที่ทำให้เขาเปิดใจคุยกันดีๆไหม เรื่องนี้ไม่ใช่รอบเเรกครับหลายครั้งจนไม่ถวนครับผมก็มี ลิมิต อารมณ์ของตัวเหมือนกันผมไม่อยากใส่อารมณ์กับคนในครอบครัวและญาติครับ