ตามหัวข้อเลย บอกตามตรงผมเป็นเด็กที่ติดทรศ. แต่ที่ติดเนี่ยเพราะ
1.ผมไม่มีเพื่อนเลยต้องพึ่งโลกออนไลน์แก้เหงา ความจริงแต่ก่อนมีแต่ตอนนี้มีปัญหากัน
2.ผมรู้สึกจริงๆว่าเกมกับโซเซียลเป็นเซพโซนที่ดีมากๆ ไม่ใช่การไประบายในเฟสนะครับ แบบการเล่นเกม เล่นโรลเพลย์ไรงี้ มันสนุกจริงๆที่ได้ทํา
ก็นั่นแหละ เขามองว่าการติดทรศ.ของผมมันทําให้ผมนิสัยเปลี่ยน เขาทั้งต่อต้านความชอบส่วนตัวของผม จนเขาทําถึงขั้นที่ใช้แอปพลิเคชั่นที่ชื่อว่า"การควบคุมโดยผู้ปกครอง"มาใช้ควบคุมทรศ.ของผม ไม่สิทรศ.ของเขาที่ให้ผมยืมมามากกว่า เขาควบคุมแม้กระทั่งขีดจํากัดการใช้งานทรศ. เวลาพักหน้าจอ(เวลานนอน) ไปจนถึงแอปพลิเคชั่นที่สามารถโหลดได้ ผมแค่รู้สึกว่ามันก็มากไปนะ มันไม่ต้องขนาดนี้ก็ได้ แต่ก็เราทําอะไรได้ เขามองแบบนั้นไปแล้วนิ่ แต่เขาไม่รู้หรอก ทรศ.ยังเป็นเซพโซนที่ดีกว่าพวกเขาอีก ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นตัวปัญหามากเลย อะไรๆก็ไม่ดีเลย แค่ทําสิ่งที่ชอบยังโดนหาว่ามันไร้สาระเลย ผม....ไม่รู้จะทําไงแล้วล่ะครับ
ทําไมบางครั้งเวลาเราทําสิ่งที่ชอบ แล้วผปค.มักจะมองว่ามันไม่ดีล่ะครับ
1.ผมไม่มีเพื่อนเลยต้องพึ่งโลกออนไลน์แก้เหงา ความจริงแต่ก่อนมีแต่ตอนนี้มีปัญหากัน
2.ผมรู้สึกจริงๆว่าเกมกับโซเซียลเป็นเซพโซนที่ดีมากๆ ไม่ใช่การไประบายในเฟสนะครับ แบบการเล่นเกม เล่นโรลเพลย์ไรงี้ มันสนุกจริงๆที่ได้ทํา
ก็นั่นแหละ เขามองว่าการติดทรศ.ของผมมันทําให้ผมนิสัยเปลี่ยน เขาทั้งต่อต้านความชอบส่วนตัวของผม จนเขาทําถึงขั้นที่ใช้แอปพลิเคชั่นที่ชื่อว่า"การควบคุมโดยผู้ปกครอง"มาใช้ควบคุมทรศ.ของผม ไม่สิทรศ.ของเขาที่ให้ผมยืมมามากกว่า เขาควบคุมแม้กระทั่งขีดจํากัดการใช้งานทรศ. เวลาพักหน้าจอ(เวลานนอน) ไปจนถึงแอปพลิเคชั่นที่สามารถโหลดได้ ผมแค่รู้สึกว่ามันก็มากไปนะ มันไม่ต้องขนาดนี้ก็ได้ แต่ก็เราทําอะไรได้ เขามองแบบนั้นไปแล้วนิ่ แต่เขาไม่รู้หรอก ทรศ.ยังเป็นเซพโซนที่ดีกว่าพวกเขาอีก ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นตัวปัญหามากเลย อะไรๆก็ไม่ดีเลย แค่ทําสิ่งที่ชอบยังโดนหาว่ามันไร้สาระเลย ผม....ไม่รู้จะทําไงแล้วล่ะครับ