สวัสดีค่ะ ช่วยแต่งกลอนสุภาพหรือกลอนแปดเกี่ยวกับจังหวัดนครพนมหน่อยค่ะ

ณ ช่วงยามอากาศเย็นหนาวเหน็บ ณ ช่วงเจ็บในความเก็บกว่าเปิดเผย ณ เวลาน้ำค้างเย็นเกาะล่วงเลย ณ เวลาเจ็บกว่าเคยก่อนหายไป ความเจ็บปวดอาจเช่นหยาดน้ำค้าง ที่ความหนาวปล่อยวางหนาวไหนไหน ที่ความเจ็บกระจัดกระจาย

ชื่อ ธนาธิป จำปาศรี ชื่อเล่นตั๋ง ม.2 อายุ 13

แต่งเป็นโครง4สุภาพ ขอบคุณมากนะค้าบบ

ก็คือตอนผมอ่านกากีคำกลอนแล้วมันมีฟองมันก็คือเริ่มบทกลอน ส่วน ฯ ที่อยู่ท้ายบทกลอนคือตัวที่บอกว่าบทนี้จบแล้วรึปล่าวครับ

ไม่ตั้งเค้าหลั่งเทรินไหลชุ่มช่ำ สายฝนพรำปกคลุมพื้นหญ้าสดใส เสียงฟ้าร้องก้องชัดทุ่งนาไพร บอกเตือนไว้ฝนปีนี้ถึงทีจร สกุนาลาร้องทั่วท้องทุ่ง ต่างหมายมุ่งคืนถิ่นบินสับสน กลับคืนถิ่นบ้านเกิดที่เคยยล กาลเว

แต่งงต่อให้หน่อยค่ะ 2บท เปลี่ยนคนตายให้กลายเป็นครู   เปลี่ยนคนอยู่ให้กลายเป็นลูกศิษย์ เปลี่ยนคำกล่าวเป็นบทเรียนของชีวิต

ไม่รู้จิรง