คือที่บ้านเรามี 3 คน แม่ เรา และน้องสาว ส่วนพ่อหย่าร้างกับแม่ เมื่อ 12 ปีก่อน
เรากับน้องห่างกัน 5 ปี นิสัยต่างกันสุดขั้ว เราโตมากับพ่อแม่ เราจะรับรู้ปัญหาที่บ้านทุกเรื่อง และส่วนใหญ่คือเรื่อง ''เงิน'' แต่น้องสาวเราเค้าโตมากับครอบครัวของญาติฝั่งพ่อ ซึ่งตอนนั้นเค้าทั้ง 2 คนไม่ได้ตามติดลูก เพราะครอบครัวที่น้องอยู่ด้วยมีอันจะกินกว่า แต่เรายังอยู่บ้านเหมือนเดิม พ่อกับแม่ทะเลาะเรื่องเงินกันบ่อยมาก จนพ่อต้องไปหางานทำต่างจังหวัด และสุดท้ายเค้าก็ตัดสินใจสร้างบ้านใหม่ (เพราะหลังเก่าเป็นแค่กระท่อมเล็กๆ) กูธนาคารมาหลายแสน ได้บ้านมา 1 หลัง พ่อก็กลับไปทำงานใช้หนี้ต่อ แต่...พ่อยังโทรมาขอเงินแม่บ่อยๆ แม่เริ่มทำงานหามรุ่งหามค่ำ หาเงินส่งให้พ่อ บางทีพ่อส่งเงินมาทางญาติ เค้าก็ไม่ให้แม่ และสุดท้ายแม่ก็จับได้ว่าพ่อมีคนอื่น และหย่ากัน น้องต้องกลับมาอยู่บ้าน ตอนนั้นน้องอายุ 5 ขวบ และเรา 10 ขวบ ชีวิตเราดำเนินต่อมาเรื่อยๆ โดยมีแม่เป็นเสาหลัก หาใช้กนี้ทั้งรายวัน ธนาคาร และเลี้ยงลูก แต่พ่อก็ส่งมาให้บ้าง เราสงสารแม่มาก ช่วยท่านหาเงิน รับจ้าง ทำทุกอย่างให้แม่สบาย ไม่เหลวไหล ตั้งใจเรียน พ่อกับแม่ภูมิใจกับเรามาก แต่พ่อน้องอายุได้ 13 ปี เค้ามีแฟน และพาเข้าบ้าน นิสัยเหลวแหลกกว่าเดิม ทั้งกินเหล้า ไม่เข้าเรียน หัวดื้อ กลับบ้านดึก เที่ยวกลางคืน แฟนเค้าก็ไม่ทำงาน ไม่เรียนหนังสือ ทั้งๆที่อายุแค่ 16 ปี ซึ่งตอนนั้นเราออกมาทำงานด้วย เรียนด้วย กลับบ้านแค่เสาร์กับอาทิตย์ แฟนน้องค่อนข้างจะไม่รู้เรื่อง รู้ราวอะไร พยายามพาไปทำงานหลายที่ก็ทำเราเสียชื่อหมด สุดท้ายก็กลับไปเกาะแม่เรากินเหมือนเดิม แม่ต้องหาเลี้ยงแฟนน้องอีก เราคุยกับน้องหลายครั้ง ก็ไม่เคยดีขึ้น มีแต่แตกคอกัน ทะเลาะกัน จนสุดท้ายเค้าก็เลิกกัน ตอนเราจบ ม.ปลาย เราเข้าไปเรียนในเมือง นานๆจะกลับที แต่น้องก็ไม่มีแฟนใหม่ตลอดเวลา 2 ปีนี้เลย เราค่อนข้างสบายใจ แต่น้องยังกิน เที่ยว ดื่มตลอด แค่ไม่บ่อยเท่านั้นเอง จนกระทั้งเราเรียนจบ เราได้งานแถวบ้านพอดี ก็ย้ายกลับมาอยู่บ้าน แรกๆก็ไม่อะไรเพราะเค้า ม.ปลายแล้ว คงกิน เที่ยว ดื่มปกติ ขอแค่ไปเรียนก็พอ แต่ปีที่แล้วหนักสุด พฤติกรรมแย่ลงมาก ไปเที่ยวกลางคืนแล้วไม่กลับบ้านบ้าง ไม่เข้าเรียนเป็นอาทิตย์ ถูกเชิญผูปกครองนับครั้งไม่ท้วน แม่เริ่มเครียดหนัก ทำงานแทบไม่ได้นอน ยังต้องมาเคลียร์ปัญหาให้ลูก น้องโทรขอเงินพ่ออาทิตย์ละหลายพัน ทั้งๆที่แม่ก็ให้ทุกวัน แต่แม่ไม่รู้ว่าเค้าขอพ่อเหมือนกัน จนพ่อโทรถามแม่ แม่ก็ได้แต่โกหกพ่อ เพราะไม่อยากเจอพ่อด่า ไม่อยากเครียด เราคุยกับน้องอีกครั้งเรื่องนี้ ขอร้องให้เค้าหยุดพฤติกรรมนี้ ขอให้ตั้งใจเรียน แต่มันไม่ดีขึ้น เค้าหาว่าเรา
เรื่องเค้า เราเริ่มแตกหักกัน และมันเป็นถี่ขึ้น จนมารู้ทีหลังว่าเค้ามีแฟน แฟนเค้าค่อนข้างแย่ในสายตาเรา สักเต็มหน้า แขนขา ทั้งค้า ทั้งเสพ ทั้งมีอาวุธ และทำร้ายร่างกาย และยังไม่ไปเรียนเลยเป็นเดือนจนโดนไล่ออกแต่แม่ยังไม่รู้ และเราก็ไม่อยากให้ท่านคิดหนัก มีเรื่องกังวลใจกว่าเดิม จนวันนึงน้องเข้าโรงพยาบาลเพราะหัวแตก รอยช้ำเต็มตัว แม่รู้เพราะคนในหมู่บ้านเค้าพูดกัน แม่พยายามปลอบใจตัวเองว่าไม่ใช่น้องแน่ๆ แต่ก็ต้องยอมรับความจริง สุดท้ายน้องเราก็ย้ายไปอยู่กับผู้ชายคนนั้น และแม่ก็ต้องยอมรับ ลูกรักใคร แม่ต้องรักด้วย แต่ทุกครั้งที่เค้าทะเลาะกัน น้องจะหนีมาบ้าน และเค้าจะคอยมาอาละวาด ข่มขู่ทุกครั้ง จนเราแพนิก หวาดระแวง กังวล กลัวตลอดเวลาที่กลับบ้าน แม่ก็พูดอะไรไม่ได้ จะบอกพ่อก็ไม่กล้าบอก ได้แต่ใจดีสู้เสือ ทุกครั้งที่น้องเราพาแฟนมาบ้าน เราจะหนีตลอด เราเกลียดเค้าไปแล้ว เรากลัว และพยายามเซฟสุขภาพจิตของตัวเอง แม่ก็ยังต้องต้อนรับทุกครั้งที่เค้าทั้งสองกลับบ้าน พูดดีด้วย ยิ้มรับ พยายามรักเหมือนลูก แม้ว่าท่านจะกลัวแค่ไหน ตอนนี้เราสงสารแม่มาก สงสารตัวเองเหมือนกัน ต้องนอนนั่นที นี่ที ย้ายที่นอนตลอด ตอนนี้กำลังวางแผนย้ายมาอยู่บ้านแฟน และอยากพาแม่กับแมวที่ท่านเลี้ยงย้ายมาอยู่ที่นี่ด้วยกัน (บ้านแฟนมีแค่เรากับแฟน 2 คน) แต่แม่ไม่อยากมา เพราะไกลจากที่ทำงานท่าน เราคุยกับน้องเรื่องนี้แล้วนะ แต่ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย ส่วนแม่ เราขอให้ท่านบอกพ่อ ให้พ่อช่วยแก้ปัญหาก็แล้ว บอกให้แจ้งตำรวจก็แล้ว บอกให้ท่านเด็ดขาดกับน้องก็แล้ว ท่านไม่ยอมทำอะไรเลย นอกจากพูดแค่ไม่อยากฟัง เครียด ไม่ค้องพูดหรอก เหนื่อยแล้ว
เราเหนื่อยมากเลย บางทีก็คิดอยากทำของใส่พวกเค้าให้ตายๆไปให้พ้นๆ บางทีก็อยากให้แม่เสียไวๆ จะได้ไม่ต้องรับรู้อะไรอีก บางทีก็อยากหนีออกมาตากบ้านหลังนั้นให้พ้นๆ ตัดจาดกันไปให้จบๆ แต่ก็ยังห่วงสุขภาพแม่อยู่ อยากกลับไปอยู่บ้าน คิดถึงแมว คิดถึงแม่ เราไม่รู้จะแก้ปัญหายังไง อยากช่วยให้แม่หลุดพ้น หรือจะช่าง
ไปเลย ย้ายออกมา ตัดจาดจากครอบครัวไปเลย ปัญหาใคร ปัญหามันไปเลยดี หรือใครมีวิธีที่ทำให้เราได้อยู่บ้านกับแม่กับแมวอย่างสงบสุขบ้างคะ ตอนนี้คิดถึงที่บ้านมากเลย
เราแก้ปัญหาที่ตัวเราหรือแก้นิสัยคนในครอบครัว
เรากับน้องห่างกัน 5 ปี นิสัยต่างกันสุดขั้ว เราโตมากับพ่อแม่ เราจะรับรู้ปัญหาที่บ้านทุกเรื่อง และส่วนใหญ่คือเรื่อง ''เงิน'' แต่น้องสาวเราเค้าโตมากับครอบครัวของญาติฝั่งพ่อ ซึ่งตอนนั้นเค้าทั้ง 2 คนไม่ได้ตามติดลูก เพราะครอบครัวที่น้องอยู่ด้วยมีอันจะกินกว่า แต่เรายังอยู่บ้านเหมือนเดิม พ่อกับแม่ทะเลาะเรื่องเงินกันบ่อยมาก จนพ่อต้องไปหางานทำต่างจังหวัด และสุดท้ายเค้าก็ตัดสินใจสร้างบ้านใหม่ (เพราะหลังเก่าเป็นแค่กระท่อมเล็กๆ) กูธนาคารมาหลายแสน ได้บ้านมา 1 หลัง พ่อก็กลับไปทำงานใช้หนี้ต่อ แต่...พ่อยังโทรมาขอเงินแม่บ่อยๆ แม่เริ่มทำงานหามรุ่งหามค่ำ หาเงินส่งให้พ่อ บางทีพ่อส่งเงินมาทางญาติ เค้าก็ไม่ให้แม่ และสุดท้ายแม่ก็จับได้ว่าพ่อมีคนอื่น และหย่ากัน น้องต้องกลับมาอยู่บ้าน ตอนนั้นน้องอายุ 5 ขวบ และเรา 10 ขวบ ชีวิตเราดำเนินต่อมาเรื่อยๆ โดยมีแม่เป็นเสาหลัก หาใช้กนี้ทั้งรายวัน ธนาคาร และเลี้ยงลูก แต่พ่อก็ส่งมาให้บ้าง เราสงสารแม่มาก ช่วยท่านหาเงิน รับจ้าง ทำทุกอย่างให้แม่สบาย ไม่เหลวไหล ตั้งใจเรียน พ่อกับแม่ภูมิใจกับเรามาก แต่พ่อน้องอายุได้ 13 ปี เค้ามีแฟน และพาเข้าบ้าน นิสัยเหลวแหลกกว่าเดิม ทั้งกินเหล้า ไม่เข้าเรียน หัวดื้อ กลับบ้านดึก เที่ยวกลางคืน แฟนเค้าก็ไม่ทำงาน ไม่เรียนหนังสือ ทั้งๆที่อายุแค่ 16 ปี ซึ่งตอนนั้นเราออกมาทำงานด้วย เรียนด้วย กลับบ้านแค่เสาร์กับอาทิตย์ แฟนน้องค่อนข้างจะไม่รู้เรื่อง รู้ราวอะไร พยายามพาไปทำงานหลายที่ก็ทำเราเสียชื่อหมด สุดท้ายก็กลับไปเกาะแม่เรากินเหมือนเดิม แม่ต้องหาเลี้ยงแฟนน้องอีก เราคุยกับน้องหลายครั้ง ก็ไม่เคยดีขึ้น มีแต่แตกคอกัน ทะเลาะกัน จนสุดท้ายเค้าก็เลิกกัน ตอนเราจบ ม.ปลาย เราเข้าไปเรียนในเมือง นานๆจะกลับที แต่น้องก็ไม่มีแฟนใหม่ตลอดเวลา 2 ปีนี้เลย เราค่อนข้างสบายใจ แต่น้องยังกิน เที่ยว ดื่มตลอด แค่ไม่บ่อยเท่านั้นเอง จนกระทั้งเราเรียนจบ เราได้งานแถวบ้านพอดี ก็ย้ายกลับมาอยู่บ้าน แรกๆก็ไม่อะไรเพราะเค้า ม.ปลายแล้ว คงกิน เที่ยว ดื่มปกติ ขอแค่ไปเรียนก็พอ แต่ปีที่แล้วหนักสุด พฤติกรรมแย่ลงมาก ไปเที่ยวกลางคืนแล้วไม่กลับบ้านบ้าง ไม่เข้าเรียนเป็นอาทิตย์ ถูกเชิญผูปกครองนับครั้งไม่ท้วน แม่เริ่มเครียดหนัก ทำงานแทบไม่ได้นอน ยังต้องมาเคลียร์ปัญหาให้ลูก น้องโทรขอเงินพ่ออาทิตย์ละหลายพัน ทั้งๆที่แม่ก็ให้ทุกวัน แต่แม่ไม่รู้ว่าเค้าขอพ่อเหมือนกัน จนพ่อโทรถามแม่ แม่ก็ได้แต่โกหกพ่อ เพราะไม่อยากเจอพ่อด่า ไม่อยากเครียด เราคุยกับน้องอีกครั้งเรื่องนี้ ขอร้องให้เค้าหยุดพฤติกรรมนี้ ขอให้ตั้งใจเรียน แต่มันไม่ดีขึ้น เค้าหาว่าเรา
เราเหนื่อยมากเลย บางทีก็คิดอยากทำของใส่พวกเค้าให้ตายๆไปให้พ้นๆ บางทีก็อยากให้แม่เสียไวๆ จะได้ไม่ต้องรับรู้อะไรอีก บางทีก็อยากหนีออกมาตากบ้านหลังนั้นให้พ้นๆ ตัดจาดกันไปให้จบๆ แต่ก็ยังห่วงสุขภาพแม่อยู่ อยากกลับไปอยู่บ้าน คิดถึงแมว คิดถึงแม่ เราไม่รู้จะแก้ปัญหายังไง อยากช่วยให้แม่หลุดพ้น หรือจะช่าง