ไม่มีความสุข

สวัสดีค่ะ เราอายุ18ปี เราเหนื่อยมาก ทุกวันนี้เราพยายามเข้าใจโลก เเต่เราก็ยังไม่หลุดพ้นจากความทุกข์ได้เลย เราไม่สามารถใช้ชีวิตเเบบปกติได้เลย เราเเค่อยากกินข้าวไห้อิ่ม นอนหลับสบาย เราไม่มีพ่อ เเม่เราไม่เคยเข้าใจเราเลย ครูที่โรงเรียนก็ไม่สามารถช่วยอะไรเราได้ จนเรากลัวการเข้าสังคม ไม่อยากเจอผู้คนเลย เราเก็บตัวอยู่ในห้อง เราไม่ทีเเรงบันดาลใจในการใช้ชีงิตเลย ไม่เคยมีใครถามว่าเราเป็นยังไงบ้าง เราไม่มีความสุขเลยค่ะ เราควรทำยังไง เรารู้ตัวว่าเป็นซึมเศร้า เเต่เราก็ไม่สามารถบอกใครได้ เพราะๆม่มีใครสนใจ จนบางทีเราไม่อยากมีชีวิตอยู่บนโลกนี้อีหเลย