ขอเกริ่นก่อนเลยว่าปกติเราเป็นคนร่าเริงมีเพื่อนที่สนิทแต่พอถึงจุดๆหนึ่ง ก็ต้องแยกย้ายกัน เราก็เศร้านะพยายามปรับตัวกับสังคมใหม่ มีเพื่อนใหม่แต่มันก็ยังรู้สึกไม่ใช่ เราไม่สามารถพูดหรือเปิดใจคุยกันเหมือนเพื่อนเก่า ทำให้รู้สึกไม่ค่อยไว้ใจมั้ง ถึงเราจะอยู่กับเพื่อนใหม่มาแล้ว2ปีแต่เราก็พยายามไม่คิดแบบนั้นนะคะ แล้วช่วงนี้เพื่อนเราดันมีความรักกัน ต้องบอกก่อนว่าเรามีเพื่อนอยู่2คน คนนึงมีแฟนเป็นรุ่นพี่แล้วเพื่อนคนนี้ดูเป็นคนที่ติดแฟนมาก เวลาว่างก็พยายามชวนเราให้ไปหาแฟนเป็นเพื่อนบ่อยๆจนเราเริ่มรู้สึกรำคาญ ส่วนอีกคนมีคนคุยเป็นเพื่อนร่วมห้องเค้าก็ดูตัวติดกันไม่ค่อยจะสนใจเพื่อนเท่าไหร่ ปกติเวลาจะไปไหนเราจะรอกันตลอดแต่ตอนนี้ เพื่อนคนนี้เค้าไม่เป็นแบบนั้นแล้ว  แล้วช่วงนี้ก็บังเอิญมีปัญหาส่วนตัวอีก(แมวที่เลี้ยงมา6ปีตาย) ทำให้เราได้คิดอะไรๆเพิ่มขึ้นอีก ทำให้เรารู้สึกตัวเองเงียบกว่าเดิมไม่ค่อยคุยกับเพื่อนสักเท่าไหร่เรื่องจะเดินอยู่คนเดียวถึงจะเวลากินข้าวจะอยู่ด้วยกันแต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรมาก เพื่อนเก่าก็ไม่ได้ทักคุยกันเท่าไหร่ รู้สึกเบื่อเหมือนจะร้องตลอด รู้สึกอัดอั้น รู้สึกไม่เหมือนเดิมทุกๆอย่าง ตอนนี้เลยรู้สึกสับสนกับความรู้สึกของตัวเองว่ามันคืออะไร ปล.ที่ที่เราอยู่ก็มีเพื่อนที่เราเคยสนิทด้วยกัยอยู่แต่เราเคยมีปัญหาซึ่งเกิดจาก เราทักไปหาเรื่องงานตามงานให้แต่เหมือนเค้าไม่อ่านแชทแต่ก่อนก็ไม่เอะใจแต่อยู่ดีก็นึกขึ้นได้แล้วไปถามเพื่อนอีกคนว่าเพื่อนคนนี้โดนแฮ็กรึป่าวเพราะเค้าเคยบอกว่าโดนแฮ็ก สรุปไม่ได้โดนแฮ็กแต่เค้าเลือกที่จะบล็อกไอจีเรา และไปสร้างเฟสใหม่ด้วย เราเลยเลิกคุยกับเพื่อนคนนี้ไป ทั้งๆนี้บ้างที่เราก็เคยอยากจะถามอะไรหลายๆอย่างกับเค้าอยากคุยด้วยแต่ทำไม่ได้อยากอยู่กันเหมือนแต่ก่อน แล้วเพื่อนคนนี้กันมาคุยกับคนที่อยู่ในกลุ่มเรา แต่ไม่ใช่2คนที่บอกไปก่อนหน้านะคะ เราเลยเจอหน้าเพื่อนคนนี้บ่อยแต่เราดันรู้สึกอึดอัดมาก