แบบนี้เราเห็นแก่ตัวมากไหม

จากกระทู้ก่อนหน้านี้ ทำให้ชีวิตเราไม่มีความสุข น้าชาย ย้ายมาอยู่บ้านเดียวกันกับเรา พร้อมกับพาหมามาด้วย หมาเขาไร่กัดแมวที่บ้าน จนแมวกับเข้าบ้านไม่ได้ วันแรกที่เขาย้ายมา เราถามแกบอกว่ามันไม่กัดมันแค่จะเล่น แต่สิ่งที่เราเห็นมันไม่ใช่ น้าเขาเคยมีบุญคุณกับเราอยู่บ้าง แต่ไม่สนิทกัน แม้แต่จะคุยกันอย่างคนทั่วไป ยังไม่เคย ความรู้สึกที่เรามีต่อเขาเป็นไปในเชิงลบ ชอบเอาเรากับแม่ไปว่าให้คนอื่นฟัง ทั้วที่เราซักเสื้อผ้าให้ ทำกับข้าวให้ ซื้อของให้บ้างเป็นครั้งคราว แกขัดขวางเราเรื่องออกรถ และที่สำคัญน้ากับแม่ไม่ค่อยลงรอยกัน เราอยากย้ายออกจากบ้านไปอยู่ที่อื่น เขาเริ่มรุกล้ำความเป็นส่วนตัวเรา กลางคืนเปิดเพลงเสียงดัง ไม่ปิดไฟ ของที่ย้ายมาคือรกเต็มบ้าน เยอะมาก เรากับแม่ต้องช่วยกันเก็บ แต่แกก็มารื้อจนรกแบบเดิมอีก เราชวนแม่ให้ย้ายออกมาอยู่ข้างนอกด้วยกันแต่แกไม่ยอม แกเป็นห่วงบ้าน หมา แมว แม่ไม่มีรายได้อะไร ใช้เงินที่เราให้ในแต่ละเดือนค่าใช้จ่ายในบ้านเราเป็นคนรับผิดชอบ ยังไม่รู้ว่าน้าเขาจะช่วยบ้างไหม เพราะแกเพิ่งเข้ามาอยู่ แต่ใจเราคือไม่สงบเลย ถ้าเราทิ้งแม่ให้อยู่กับน้า เราว่าจะไปพักที่ทำงาน และไปไม่เอา แต่ไม่ค้าง น่าตะดีต่อตัวเรามากกว่า ตั้งแต่ตาเสียไปคำว่าครอบครัวสำหรับเรามันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว