คิดยังไงกับความสัมพันธ์ที่เราเป็นผู้ให้ฝ่ายเดียวตลอด

คิดยังไงกับคนที่ไม่ได้เป็นอะไรกัน เเต่ไปดูหนังด้วยกัน ทั้งๆที่ฝ่ายหนึ่งแอบชอบ อีกฝ่ายก็รู้ว่าชอบแต่ไม่ได้รู้สึกอะไรด้วย กลับชวนไปดูหนัง งงกับความสัมพันธ์เเบบอีหยังว้ะ

คือเราคุยกับคนคนหนึ่งมาพยายามฝ่ายเดียวทุกอย่าง บทสนทนาหนักขวามาก ชวนคุยฝ่ายเดียวตลอด แต่เรารักเค้าเลยมูฟออนออกจากเค้าไม่ได้สักที ควรไปต่อหรือพอแค่นี้ดีครับ เราก็ใกล้จะจบม.6แล้ว

เป็นความรู้สึกToxicกับการใช้ชีวิตคู่กับเขาพยายามอดทนกับความสัมพันธ์นี้มาเกือบ2ปี ใจนึงอยากออกไปแต่ใจนึงก็เป็นห่วงกับการใช้ชีวิตต่างๆของเขา มันสับสนว่าจะเอายังไงดี? จะเริ่มยังไงกับการออกมาให้มันจบดีทั

ตามขื่อกระทู้นะ คือผมคุยกะ ผญ คนนึงอยู่เราก็สนิทกันระดับนึงแต่พักหลังๆเหมือนมันมีอะไรเปลี่ยนไปแบบบรรยายไม่ถูก คืออยากได้ความชัดเจนอ่ะแต่เหมือนเราทั้งคู่ต่างฝ่ายต่างยังไม่มั่นใจในความสัมพันธ์ คือบอกตรง

เรื่องมีอยู่ว่า คนสองคนเป็นแฟนกัน แต่ฝ่ายชายต้องการพิสูจน์อะไรบางอย่างในตัวฝ่ายหญิง เลยหายตัวไปสามวันโดยที่ไม่บอกไม่กล่าว ฝ่ายหญิงก้อพยายามติดต่อทุกช่องทาง แต่ การหายไปของฝ่ายชายทำให้ฝ่ายหญิงแอบไปคุยก

สรุปเรื่อง: เราเคยชอบผู้ชายคนหนึ่งตั้งแต่ ป.6 แล้วได้กลับมาคุยกันตอน ม.1 แต่ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเราคุยกัน ๆ หาย ๆ เขาเป็นฝ่ายทักมาแล้วก็เลิกคุยหลายครั้ง จนครั้งหนึ่งเราบอกความรู้สึกไป เขาบอกว่าชอบในตัว

เราต้องบอกก่อนนะคะ เราคุยกับแฟนแค่ในไลน์ เราเคยลองถามแฟนว่า ทำเธอถึงไม่ขอไอจีหรือเฟสของเราเลยเพราะอะไร เขาก็บอกแค่ว่าเชื่อใจเราไว้ใจเรา เราก็เลยสับสนว่า เห้ยอย่างน้อยๆเราก็ควรจะมีกันป่ะ เราไม่จะก้าวกา

คือต้องบอกก่อนนะคะว่าอีกฝ่ายเป็นคนเข้ามาจีบเราก่อนแรกๆเขาดูคลั่งรักดูแบบหลงดูแบบเราทำอะไรก็เขินไปหมดชอบอวดเราลงสตอรี่อยู่บ่อยครั้งแต่หลังๆมาคือรู้สึกว่าสิ่งที่เราได้รับในช่วงแรกๆลดน้อยลง