คือผมอายุ13ปี1ปีเต็มกับการสูญเสียพ่อเเม่สุนัขคุณตาเเละสตรีมเมอร์ที่เสียชีวิตที่ทำให้ผมยิ้มได้ผมร้องไห้ทุกวันติดกันมา1ปีเเละผมยังร้องจนถึงปันจุบันทั้งเรื่องครอบครัวเเละเพื่อนคือผมเป็นคนร้องไห้ง่ายเพื่อนพูดอะไรที่เเรงๆสำหรับผมผมก็งอมจนอยากร้องไห้บางครั้งเพื่อนผมชอบเมินผมบ่อยๆเพื่อนอีกคนที่เขาคุยด้วยเขาด่าเขาตีกันเพื่อนaไม่เห็นจะโกรธเเต่พอผมทำเเบบนั้นเขากับด่าพ่อเเม่ผมเเละตีผมอย่างเเรงหลังจากนั้นผมก็ไม่อยากพูดคุยกับเพื่อนเเละเวลาคุยผมไม่อยากสบตาใครเเม้เเต่คนในครอบครัวผมไม่กล้ามองหน้าใครเพราะผมก็เป็นคนโรคตัวส่วนสูงเเต่ไหนเเล้ว
ตอนนี้ผมรู้สึกอยากรู้ทำไมผมถึงไม่อยากสบตาใครเวลาคุยทั้งอาจาร์ยเพื่อนพ่อเเม่พี่เเละก็ผมอยากรู้ว่าผมควรทำยังไงให้ไม่เศร้าเเละกลับมายิ้มไม่หดหู่ไม่ร้องไห้อีก