ช่วยแต่งกลอนสุภาพหน่อยค่ะ เรื่อง คนตาบอด

๏ ภูมิปัญญาโบราณแต่กาลเก่า ท่านบอกเล่าวิชา,อุทาหรณ์ ผูกแต่งเรื่องจารจดเป็นบทกลอน ไว้สั่งสอนเหล่าศิษย์เพื่อวิทยา ๚ ๏ เป็นร้อยกรองห้าอย่างสร้างหลักคิด เพียรประดิษฐ์กำหนดกฎภาษา ไว้เป็นหลักสุนทรแต่ก่อนมา

เค้าเรียก กลอนแปด หรือ กลอนสุภาพนะครับ รับรองตรงตามหลักไวยกรณ์ เป๊ะ พัดสัมผัสกับจัด นาสัมผัสกับพา พาสัมผัสกับมา ส่วนใจสัมผัสกับตัวสุดท้าย ของ วรรค2 ของบทต่อไป

โลกมิได้ตั้งอยู่เพื่อเอื้อคนอ่อนแอ หากแปรเปลี่ยนเพื่อทดสอบจิตสังขาร ผู้ใฝ่รู้ต้องกล้าฝืนกระแสกาล ฝึกอ่านการเปลี่ยนผัน…ด้วยปัญญา คำตอบแท้ไม่อาศัยเสียงปรบมือ มิยึดถือถ้อยสรรเสริญที่เลื่อนล้า ปัญ